Adresowanie w sieci komputerowej
ITpedia
Aby w sieci mogła poprawnie przebiegać transmisja informacji, interfejs każdego urządzenia lub grupy urządzeń musi mieś swój unikatowy adres. Mechanizmy adresowania są zależne od protokołu sieciowego i warstwy w modelu OSI. Można wyróżnić trzy zasadnicze typy adresów:
- Adresy warstwy 2 (Łącza danych) modelu OSI,
- Adresy MAC (Media Access Control),
- Adresy warstwy 3 (Sieciowej) modelu OSI.
- Adres warstwy 2 modelu OSI jednoznacznie identyfikuje każde połączenie urządzenia z siecią. Jest także często nazywany fizycznym adresem (Hardware Address).
Stacje sieciowe (systemy końcowe ES) mają zwykle tylko jedno fizyczne połączenie z siecią, co oznacza, że mają tylko jeden adres warstwy 2 modelu OSI. Natomiast routery i inne urządzenia intersieciowe mają zwykle wiele połączeń z siecią i w konsekwencji wiele adresów warstwy 2 modelu OSI.
Adresy MAC (Media Access Control) są podzbiorem adresów warstwy 2 modelu OSI. Adres MAC ma długość 48 bitów w postaci 12 cyfr hexadecymalnych. Składa się z dwóch podstawowych części: w pierwszej z nich zapisany jest kod producenta karty sieciowej, przydzielany przez IEEE (Institute of Electrical and Electronic Engineers), a w drugiej — unikatowy adres karty sieciowej tego producenta. W dolnej części rysunku pokazano adres rozgłoszeniowy (Broadcast Address) karty Ethernet, używany przy stosowaniu protokołu ARP do automatycznego odszukiwania adresów fizycznych stacji sieciowych i routerów. Adresem rozgłoszeniowym jest 48 jedynek zapisanych w sześciu bajtach adresu.
Adresy warstwy Sieciowej zwykle należą do hierarchicznej przestrzeni adresowej i są także nazywane adresami wirtualnymi lub logicznymi. Bardzo ważna jest zależność między adresami warstwy sieciowej a urządzeniami sieciowymi.
Przestrzenie adresowe: hierarchiczna i płaska
W intersieci przestrzeń adresowa zwykle przyjmuje jedną z dwóch form: hierarchiczną lub płaską.
Hierarchiczna przestrzeń adresowa jest zorganizowana z myślą o podgrupach, z których każda kolejna zawęża adres aż do wskazania pojedynczego urządzenia.
Płaska przestrzeń adresowa odnosi się do jednej grupy.
Adresowanie hierarchiczne cechuje wiele zalet w porównaniu do adresowania płaskiego, np. sortowanie adresów jest znacznie uproszczone przez stosowanie operacji porównania.
Przydzielanie adresów
Można wyróżnić trzy sposoby przydziału adresów:
- Statyczny,
- Dynamiczny,
- Adresy przydziela serwer.
Adresy statyczne przydziela administrator sieci stosownie do wcześniej przyjętego planu adresacji. Adres statyczny pozostaje niezmienionym aż do momentu zdecydowania o tym przez administratora sieci. Adresy dynamiczne są przydzielane urządzeniom w momencie podłączenia ich do sieci przez działanie pewnych specyficznych protokołów. Dowolne urządzenie używające dynamicznego adresowania często ma inny adres po każdym podłączeniu urządzenia do sieci. Adresy przydzielane przez serwer są ponownie przydzielane po uprzednim odłączeniu urządzenia od sieci, a następnie jego podłączeniu.
