Architektura SWAP

Międzynarodowy projekt badawczy SWAP (Semantic Web and Peer-to-Peer) stawia sobie za cel stworzenie środowiska wymiany wiedzy poprzez Internet, dzięki wykorzystaniu idei tzw. semantycznej pajęczyny i technologii P2P (peer-to-peer). Semantyczna pajęczyna polega na uzupełnianiu informacji dostępnych w sieci o ich znaczenie, co zwiększa możliwości ich praktycznego wykorzystania. W projekcie zastosowano koncepcję sieci równorzędnej P2P (peer-to-peer), pozwalającej na bezpośrednią wymianę informacji między równorzędnymi użytkownikami, bez wykorzystania centralnych serwerów. Technologia tego typu jest już wykorzystywana do wymiany muzyki, zdjęć czy filmów za pośrednictwem Internetu ( plików mp2, avi czy mpg).

Architektura SWAP łączy w sobie cechy zarządzanej sieci dostarczającej izochroniczne dane (np… głosowe) oraz sieci równorzędnej typu peer-to-peer, która zapewnia przesyłanie danych. Sam protokół został tak zoptymalizowany, aby można było zapewnić domownikom wymagane przez nich usługi. W sieci SWAP mogą być trzy rodzaje urządzeń:

1. Punkty połączeniowe CP (Connection Point), które funkcjonują jak bramy między komputerem osobistym, siecią telefoniczną a urządzeniem kompatybilnym ze SWAP.
2. Urządzenia przesyłające głos. Z uwagi na fakt, że zapewniają one transmisje izochroniczne, są nazywane węzłami I. Urządzeniami tego typu są bezprzewodowe telefony i walkie-talkie.
3. Węzły A – nazwa od asynchronicznego charakteru transmisji. Przykładem mogą być komputery klasy PDA.

Możliwe do skonfigurowania są także węzły łączące obydwie cechy. Punkt sterujący jest zazwyczaj połączony z domowym PC, najczęściej przez port USB. Może mieć także połączenie z siecią telefoniczną. Ma on zdolność dokonywania transferu danych w obydwie strony – do innego urządzenia używającego asynchronicznego protokołu i w kierunku przeciwnym. Punkt sterujący zarządza siecią w taki sposób, że przypisuje priorytety dostępu do medium radiowego dla urządzeń izochronicznych.

SWAP jest hybrydowy. Między punktem sterującym a urządzeniem przesyłającym dźwięk stosuje schemat klient/serwer, ale między urządzeniami przesyłającymi dane – komunikację równorzędną peer-to-peer. Interaktywne transakcje głosowe są przełączane układowo z wykorzystaniem TDMA (Time Division Multiple Access), natomiast transakcje asynchroniczne wymagają przełączania pakietów i CSMA. SWAP został tak pomyślany, aby mógł obsłużyć różne aplikacje uruchamiane w domu, a nie aplikacje korporacyjne. W taki sposób można stworzyć wiele wariantów zastosowań.

Prosta sieć SWAP może składać się z dwóch węzłów A, jednego węzła I oraz punktu połączeniowego. Jeśli jednym z węzłów A jest urządzenie zarządzające energią, to komunikacja z nim jest zarządzana przez PC, który może maksymalizować długość życia baterii. Oczywiście notebook również mógłby zarządzać energią. SWAP ma unikatową zdolność pośród „wymieszanych” ze sobą sieciowych protokołów przenoszenia: intensywnego ruchu pakietowego, ruchu sterującego i wysokiej jakości przekazów głosowych. Komputer osobisty jest integralną częścią systemu SWAP, chociaż sposób transmisji każdy z każdym (peer-to-peer) jest możliwy nawet wtedy, kiedy PC nie funkcjonuje.