Baza danych MIB

ITpedia

SNMP rozstrzygał sprawę przyjęcia jednego, przestrzeganego przez wszystkie zainteresowane strony protokołu. Nadal jednak nie wiadomo było, jak wyglądać mają bazy danych, w których gromadzone są informacje i raporty o pracy sieci. Wymyślono więc bazy danych jednolitego formatu, o nazwie MIB (Management Information Base). Bazy te składają się ze standardowych obiektów, które są przesyłane przez węzły sieci do stacji zarządzania. Co ważne, specyfikacja baz danych MIB zakłada, że każdy producent sprzętu sieciowego może rozszerzać bazy danych i dołączać do nich swoje własne, pasujące do jego produktu obiekty. Budowa standardowej bazy danych MIB jest opisana w RFC 1213.

Standard MIB-I

Specyfikacja opisująca standardową bazę danych MIB, zwaną MIB-I, składa się z blisko 100 definicji. Można je podzielić na 8 grup, zawierających innego rodzaju obiekty:

  1. Obiekty systemowe – zawierają informacje o statusie zarządzanych urządzeń.
  2. Interfejsy – informacje o interfejsach, np. licznikach.
  3. Tablice translacji – konwersja adresów protokołu IP na inne protokoły.
  4. IP – obiekty protokołu Internet Protocol.
  5. ICMP – obiekty protokołu Internet Control Message Protocol.
  6. TCP – obiekty protokołu TCP (Transmission Control Protocol).
  7. UDP – obiekty protokołu UDP (User Datagram Protocol).
  8. EGP – obiekty protokołu EGP (Exterior Gateway Protocol).

Wady MIB-I

Specyfikacja baz danych MIB-I porządkowała ważny obszar systemów zarządzania sieciami, jednak nie była pozbawiona wad:

  • Nie zawierała opisu obiektów, które są używane do zarządzania pracą regeneratorów i mostów.
  • Brak w niej było definicji odnoszących się do różnego rodzaju mediów, jak:
  • Brak także otwartych standardów, które mogłyby służyć producentom do rozwijania swoich własnych, firmowych rozwiązań.

Baza MIB-II

Wszystkie te problemy zostały rozwiązane z chwilą pojawienia się specyfikacji opisującej bazę danych typu MIB-II (RFC 1757). Bazy tej można używać nie tylko do zarządzania pracą prostych sieci LAN, ale także do kontroli pracy różnego rodzaju intersieci. Nowa specyfikacja do istniejących już grup obiektów dodaje dwa następne:

  1. Obiekty transmisji – opisują one pracę sieci używających różnego rodzaju mediów.
  2. SNMP – obiekty zawierające dane statystyczne o obciążeniu sieci i wielkości natężenia ruchu pakietów.

W bazie danych MIB (rezydującej u boku agenta w każdej zarządzanej stacji) znajdują się informacje o pracy tego urządzenia. Są to dane statystyczne, identyfikatory urządzeń, tablice marszrut i szereg innych zmiennych, które są okresowo aktualizowane przez agenta i wysyłane do stacji zarządzającej. Informacje te pozwalają stacji zarządzającej sprawdzać stan węzła, śledzić poziom obciążenia sieci pakietami czy wykrywać awarie poszczególnych odcinków sieci.

-
-