Upowszechnienie się Internetu niesie ze sobą również coraz częstsze ataki hakerów, rozpowszechniające się wirusy, spamy poczty elektronicznej, oszustwa, ataki typu odmowy usług itp. Forma zagrożeń i natura możliwych ataków ciągle się zmienia.
W uzupełnieniu tradycyjnych wymagań zabezpieczenia systemów informatycznych przetwarzanie sieciowe wymaga zapewnienia:
Model zabezpieczeń sieciowych określa narzędzia identyfikacji i certyfikacji, tudzież umiejscawia obsługę bezpiecznej komunikacji i współdziałania, przeważnie opartą na protokołach IPsec, TLS i protokołach bezpieczeństwa wyższych warstw dla aplikacji.
Prowadzone prace standaryzacyjne obejmują bezpieczeństwo zarówno sieci, jak i aplikacji. W obszarze sieci prace skupiają się na bezpieczeństwie warstw: sieciowej (IPsec, VPN) i transportowej (TLS), oraz uwierzytelniania end-to-end. W przypadku bezpieczeństwa aplikacji mamy do czynienia z problemem heterogeniczności, ale większość ustalonych protokołów aplikacyjnych dotyczy handlu elektronicznego.
Trzeba mieć na uwadze, że zabezpieczanie się przed zagrożeniami nigdy nie będzie procesem skończonym. Jest to sprzężenie zwrotne: gdy powstają nowsze systemy zabezpieczeń, rośnie pomysłowość hakerów w ich obchodzeniu.