CSLIP (Compressed SLIP)

Jest to udoskonalony SLIP, znoszący kilka ograniczeń tego starszego protokołu, w tym szyfrowania i kompresowania. Szybkość kanału SLIP jest mała (najwyżej 19,2 kb/s) wobec czego na efektywność ruchu typu dialogowego, wywoływanego na przykład protokołami Telnet i Rlogin, z których każdy korzysta z protokołu TCP, można wpłynąć drogą skrócenia datagramów IP – na przesłanie jednego bajta danych potrzeba 20 bajtów nagłówka IP i 20 bajtów nagłówka TCP, co w sumie daje 41 bajtów. Przerost informacji sterującej nad danymi wynosi w tym skrajnym przykładzie aż 4000 proc.

Nowsza wersja protokołu SLIP – CSLIP, czyli skompresowany SLIP – skraca wspomniane nagłówki od 3 do 5 bajtów według schematu Van Jacobsona (RFC 1144). W rezultacie CSLIP przenosi ok. 6 razy mniej informacji zbędnych niż SLIP. Przy niewielkiej szybkości transmisji ta różnica ma duże znaczenie tylko wtedy, gdy wolumen danych przenoszonych przez każdy pakiet jest niewielki, jak w przypadku wspomnianych protokołów Telnet czy Rlogin. Przy większych szybkościach przewaga wynikająca z kompresji maleje, a kiedy wzrasta także wolumen danych pakietu – nie uzyskuje się żadnych korzyści.

Podczas kompresowania nagłówków określonego pakietu CSLIP korzysta z informacji przenoszonej przez poprzedzający go pakiet, czyli cały ten proces ma strukturę łańcuchową. Pierwszy pakiet nie jest kompresowany. Jeśli z jakichś powodów pakiet zostanie uszkodzony, to łańcuch przesyłania zostanie przerwany. W tej sytuacji nie można retransmitować pakietu po zakończeniu transmisji, gdyż struktura łańcuchowa wymaga zachowania kolejności. Trzeba na nowo tworzyć łańcuch. CSLIP utrzymuje do 16 połączeń na każdym końcu kanału.