Dostęp bezprzewodowy
ITpedia
Atrakcyjność komunikacji bezprzewodowej, także lokalnych sieci bezprzewodowych, polega na elastyczności w konfigurowaniu sieci dostępu zgodnie z potrzebą chwili oraz prostocie ich instalacji w pomieszczeniach, gdzie jest utrudnione okablowanie (np. hale fabryczne) lub na terenie otwartym, w którym całkowicie brak infrastruktury kablowej (bezdroża, mokradła, tereny wiejskie). Sieci bezprzewodowe oparte na promieniowaniu mikrofalowym RF(Radio Frequency) lub podczerwonym IR (InfraRed) coraz częściej zastępują klasyczne abonenckie sieci lokalne.
Standard HIPERLAN
Opublikowany przez ETSI w 1993 r. standard HIPERLAN dla bezprzewodowych sieci lokalnych klasy WLAN definiuje sieci radiowe o dwustronnej przepływności do 20 Mb/s w zasięgu ok. 50 m. Standard dodatkowo przewiduje rozszerzenie zasięgu działania do 800 m z przepływnością do 1 Mb/s. Dla sieci HIPERLAN, działającej zwykle w pomieszczeniach zamkniętych, ustalono dla Europy dwa przedziały częstotliwości: 5,15–5,875 GHz oraz 17,10–17,36 GHz. Pasmo 5 GHz zawiera 5 kanałów o szerokości 25 MHz, otoczonych dwoma zewnętrznymi pasmami ochronnymi po 12,5 MHz. HIPERLAN nie określa usług bezpośrednio dostępnych, lecz ustala wymagania wobec sieci, sposób dostępu, przepływność i opóźnienia w transmisji szerokopasmowej stosowanej podczas bezprzewodowych seansów między komputerami klasy PC.
Możliwe są dwa tryby pracy sieci HIPERLAN:
- z koncentratorem do tworzenia bezprzewodowych sieci WLAN;
- improwizowany (ad hoc), ustalający bezpośrednie połączenia między komputerami PC (stacjonarne i przenośne) znajdującymi się w pomieszczeniu. W sieci HIPERLAN są możliwe transmisje asynchroniczne i izochroniczne (sygnały wideo), alternatywne dla niewielkich sieci kablowych klasy Ethernet.
Standard DECT
Najnowocześniejszy europejski standard cyfrowej telefonii bezprzewodowej DECT (pierwotnie: Digital European Cordless Telecommunications; obecnie: Digital Enhanced Cordless Telecommunications) działa w pasmie 1880–1900 MHz. Znormalizowany i rekomendowany przez ETSI do stosowania we Wspólnocie Europejskiej jako podstawowy system bezprzewodowych central abonenckich WPABX (Wireless PABX), zapewnia użytkownikom takie same usługi jak abonentom systemów przewodowych PABX. W standardzie DECT stosuje się 10 częstotliwości nośnych, na których dokonuje się transmisji z dostępem TDMA za pomocą 24 okienek (szczelin) czasowych w trybie dupleksowym TDD, polegającym na kolejnym przesyłaniu w obie strony ramek na pojedynczej częstotliwości nośnej. Dwanaście szczelin służy do transmisji ze stacji bazowej do terminalu ruchomego, pozostałe dwanaście szczelin – w kierunku odwrotnym. Podstawowe zastosowanie systemu obejmuje: centralki domowe, automaty telefoniczne (system TELEPOINT), centrale zakładowe o dużym ruchu abonenckim, transmisję danych, faks do 4,8 kb/s, współpracę z sieciami cyfrowymi ISDN. Dla standardu DECT opracowano nowe profile dostępu umożliwiające świadczenie usług ISDN oraz szybka transmisję danych.
