Konstrukcję drukarki opracowano w Instytucie Maszyn Matematycznych w Warszawie z udziałem konstruktorów zakładu.
W szybkiej drukarce wierszowej DW 3 (EC-7033) zastosowano mechanizm drukujący produkowany na podstawie zakupionej licencji w angielskiej firmie ICL. Przed obracającym się bębnem drukującym przesuwa się taśma barwiąca i skokowo przesuwany papier, napędzany sprzęgłem elektromagnetycznym, który we właściwych momentach sterowane elektronicznie elektromagnetyczne młotki dociskają do bębna (tzw. druk „w locie”, czas kontaktu młotka z papierem ok. 20 ms). Tak więc, w ciągu jednego pełnego obrotu bębna jest wydrukowany wiersz tekstu, składającego się z repertuaru znaków wytrawionych na bębnie. Drukarka posiada bufor na 160 znaków. Elektronika drukarki jest zbudowana na układach scalonych i półprzewodnikowych elementach krzemowych.
Repertuar znaków zawiera alfabet łaciński, znaki cyrylicy, znaki spacji, znaki specjalne i podwójny zestaw cyfr. Interface drukarki jest kompatybilny ze standardem Jednolitego Systemu Elektronicznych Maszyn Cyfrowych.
Zobacz też: Drukarka wierszowa DW 400 (EC-7033M)