Przesyłanie informacji za pomocą długiego ciągu bitów jest nieefektywne co najmniej z dwóch powodów:
Powszechnie stosowanym rozwiązaniem jest segmentacja strumienia bitów na mniejsze odcinki, których długość jest związana ze sposobem transmisji i protokołem komunikacyjnym. Segmentacja umożliwia podział strumienia bitów na pakiety (transmisja pakietowa), ramki (synchroniczne protokoły bitowe), komórki (asynchroniczne protokoły transmisji typu ATM) i znaki stosowane w transmisjach o strukturze znakowej. Z wyjątkiem asynchronicznej transmisji znakowej bloki danych muszą mieć oznaczone początek i koniec bloku, a zwykle również identyfikację adresów wewnątrz sieci i numerację kolejności przesyłanych komórek.