Hierarchiczna organizacja sieci komputerowej
ITpedia
Współczesne, coraz większe sieci komputerowe są zwykle zorganizowane hierarchicznie, co ułatwia ich zarządzanie, zwiększa elastyczność w razie modyfikacji i redukuje zbędny ruch. Dlatego Międzynarodowa Organizacja Standaryzacyjna ISO (International Organization for Standardization) sprecyzowała cztery pojęcia dla określania różnych części hierarchicznej struktury sieciowej. Są to:
- System końcowy ES (End System),
- System pośredniczący IS (Intermediate System),
- Obszar A (Area),
- System autonomiczny AS (Autonomous System).
System końcowy ES to urządzenie, często zwane stacją sieciową, nie wykonujące funkcji zmiany kierunku przepływu informacji, a w szczególności trasowania. Typowymi urządzeniami należącymi do klasy ES są terminale, personalne lub sieciowe komputery i drukarki.
System pośredniczący IS to urządzenie zmieniające kierunek przepływu informacji w sieci; należą tu takie urządzenia jak routery (Routers), przełączniki (Switches) i mosty (Bridges).
Obszarem A nazywamy grupę logiczną sieciowych segmentów i związane z nimi urządzenia. Obszary są częściami systemów autonomicznych.
System autonomiczny AS jest zbiorem sieci znajdujących się pod działaniem wspólnego systemu zarządzającego i mającego wspólną strategię trasowania. Systemy autonomiczne czasem nazwane są segmentami.
