I-mode

Alternatywną propozycją w stosunku do bezprzewodowego protokołu komunikacyjnego WAP jest specyfikacja i-mode używana w japońskich sieciach komórkowych przez operatora NTT DoCoMo. W lutym 1999 r. firma DoCoMo zaoferowała multimedialną usługę komórkową i-mode (po japońsku „ai” znaczy informacja, interaktywność, Internet), w której już pierwsze udostępnione użytkownikom serwisy zaoferowały pełną gamę usług bankowych, dostęp do informacji turystycznych, rozkładów jazdy, prognozy pogody, umożliwiały także zakup biletów i książek oraz korzystanie z usług poczty elektronicznej. Aplikację uruchomiono, wykorzystując pakietowy system transmisji danych PDCP (Personal Digital Cellular Packet), zbliżony w działaniu do transmisji GPRS w sieciach GSM.

Rozwiązanie i-mode jest handlową nazwą usługi mobilnej stanowiącej połączenie trzech podstawowych elementów: specjalnego telefonu komórkowego i-mode, odmiany języka HTML wykorzystywanego do tworzenia stron internetowych oraz protokołu bezprzewodowej transmisji danych. Jest jednocześnie pierwszą na świecie usługą bezprzewodowego dostępu do Internetu (w Europie WAP uruchomiono w 2000 r.). Od strony technicznej telefon komórkowy i-mode stanowi niemal odpowiednik taniego komputera klasy PC (procesor 100 MHz, kilka megabajtów pamięci typu Flash, interfejs graficzny), który pozwala na kontakt z Internetem przez jedno naciśnięcie przycisku. Przeglądanie stron internetowych jest wygodniejsze niż w telefonach z aplikacją WAP za sprawą dwukrotnie większego, kolorowego ekranu LCD. ¸atwość korzystania z usługi i-mode głównie wynika z zastosowania w systemie innego języka hipertekstowego c-HTML (compact-HTML) przeznaczonego do tworzenia stron.

Zwolennicy tej technologii są przekonani o wyższości i-mode nad WAP właśnie z powodu zastosowanego języka c-HTML, lepiej przystosowanego do kreowania stron internetowych. Język ten jest podzbiorem uniwersalnego protokołu HTML, nie wymaga więc od programistów ponownego uczenia się nowej technologii programowania. Inaczej niż w standardzie WAP, opartym na technice przełączania połączeń, specyfikacja i-mode używa techniki pakietowej i jako taka jest lepiej dostosowana do elastycznej transmisji danych. System nalicza opłaty za usługę na podstawie objętości przesyłanych danych. Dodatkowymi zaletami aplikacji i-mode są prezentacje kolorowych obrazów i grafiki animowanej oraz taryfikacja transakcji wg procedury microbilling, umożliwiającej użytkownikom płacenie za pobierane informacje jak za zwykłe faktury. Popularność i-mode wiąże się z zastosowaniem hipertekstowego języka c-HTML, który odegrał znaczącą rolę w sukcesie tej aplikacji. Język c-HTML skupiony na tekście i prostej grafice jest w swej idei zgodny (kompatybilny) ze standardem podstawowej wersji komunikacyjnej w Internecie. Dzięki temu webmasterzy mogą dokonać jedynie prostej konwersji swoich stron do formatu c-HTML i natychmiast udostępniać je użytkownikom aplikacji i-mode. Z drugiej strony serwisy i-mode można przeglądać w tradycyjnych przeglądarkach bez udziału specjalnych emulatorów, niezbędnych w przypadku europejskich serwisów WAP.

Protokołem transmisyjnym zastosowanym w i-mode jest CDMA (Code Division Multiple Access), na którym opiera się aplikacja. Standard ten umożliwia wykorzystanie tego samego pasma częstotliwości przez kilku abonentów jednocześnie, jednakże maksymalna prędkość przesyłania danych w tej technologii wynosi zaledwie 9,6 kb/s (pięć razy wolniej niż tradycyjne połączenia modemowe 33,6 kb/s). Wystarcza to do przeglądania prostych stron tekstowych i niewielkiej grafiki czy też korzystania z poczty elektronicznej. Taką samą szybkość oferuje wprawdzie usługa WAP (bez GPRS) z tą istotną różnicą, że telefony i-mode są na stałe połączone z siecią, podczas gdy w technologii GSM/WAP takie połączenie trzeba nawiązywać tradycyjnie (dial-up).

Dzięki aplikacji i-mode można korzystać z wszelkich lokalnych i regionalnych serwisów informacyjnych, wszechstronnych usług bankowych, notowań giełdowych oraz systemów rezerwacji biletów, a ponadto telefon i-mode stał się przewodnikiem po kinach, restauracjach, klubach. Największą popularność w krajach Azji zyskał multimedialny serwis LadyCall - w całości poświęcony najnowszym trendom mody, popularnym idolom i aktorom. Japoński serwis i-mode został ukierunkowany na obsługę ludzi młodych, którzy stali się głównym motorem sukcesu aplikacji i stanowią połowę wszystkich abonentów komórkowych. W przeciwieństwie do pierwszych japońskich instalacji WAP, w Europie użytkownicy i-mode od początku nie płacą za czas trwania połączenia, lecz za ilość przesłanych danych.