IVR Interaktywne zapowiedzi

Jedną z pierwszych propozycji automatyzowania procesu dialogu człowieka z systemem komputerowym były standardowe zapowiedzi lub odpowiedzi głosowe, zarejestrowane cyfrowo na dysku elektronicznym lub w pamięci półprzewodnikowej RAM (EEPROM). Podobne systemy były używane jedynie w pierwszych, stosunkowo prostych modułach odpowiedzi głosowych IVR (Interactive Voice Response). Wśród tej grupy zastosowań IVR wyróżnia się dwa rodzaje aplikacji o podobnym funkcjonowaniu, lecz odwrotnym działaniu.

W pierwszej centrum informacyjne udziela prostych odpowiedzi głosowych na zadawane pytania oddalonego użytkownika sieci, a w drugim centrum wysyła komunikaty głosowe w postaci zapytań, prowadzące klienta przez meandry oprogramowania aplikacyjnego – łącznie ze sprawdzeniem jego tożsamości. W większości sytuacji są to proste pytania i odpowiedzi głosowe ze stosunkowo niewielkiego zbioru komunikatów i poleceń. W aplikacjach IVR korzysta się z biblioteki często używanych wyrażeń frazeologicznych (odniesień do daty, czasu, liczb czy zwrotów językowych), co umożliwia udostępnianie krótkich informacji na konkretny temat, takich jak stany kont, imieniny, kursy walut czy terminy odlotu samolotów.

Typowymi przykładami zastosowania modułów zapowiedzi głosowych IVR są np.. Teleserwisy funduszy emerytalnych czy dostęp do informacji bankowych – dla klientów posiadających klawiatury przyciskowe DTMF (Dual Tone Multifrequency Signalling). Zwykle w takim elektronicznym module odpowiedzi głosowych, oprócz odtwarzania wcześniej spreparowanych fraz, możliwe jest rejestrowanie wypowiedzi zgłaszającego się klienta – w celu ewentualnego wykorzystania tych informacji w następnych kontaktach.