Instalacja elektryczna zasilania gwarantowanego

Właściwie zaprojektowana i wykonana instalacja elektryczna jest niezwykle istotna dla pewnego i prawidłowego działania systemu teleinformatycznego. Zastosowanie zasilaczy UUPS i agregatów prądotwórczych bez właściwie zaprojektowanej i wykonanej instalacji elektrycznej nie gwarantuje pewnego i bezpiecznego zasilania. Energia jest bowiem dystrybuowana do odbiorników za pośrednictwem instalacji elektrycznej. Nieprawidłowy dobór zabezpieczeń i przekrojów przewodów może być przyczyną wielu problemów z zasilaniem. Instalacją elektryczną nazywa się zespoły urządzeń elektroenergetycznych przeznaczonych do doprowadzenia energii elektrycznej z sieci elektroenergetycznej do odbiorników, która składa się z następujących elementów:

• aparatów i przyrządów łączeniowych (przełączników);
• przewodów (kabli elektrycznych instalowanych w ścianach bądś korytkach);
• urządzeń zabezpieczająco-ochronnych (bezpieczników, wyłączników nadprądowych i różnicowoprądowych);
• aparatów kontrolno-pomiarowych i sterujących (liczników energii elektrycznej, układów automatyki, np… Samoczynne przełączenie na zasilanie rezerwowe).

W myśl polskich i międzynarodowych przepisów zarówno za projekt, jak i wykonawstwo instalacji elektrycznej są odpowiedzialne osoby z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Zasady projektowania, budowy i eksploatacji instalacji są określone w polskiej edycji normy międzynarodowej IEC (International Electrical Commission) o nr PN-IEC 60364. W przypadku instalacji zasilającej systemy informatyczne występuje zwykle układ sieci TN (tzn. z uziemionym punktem neutralnym transformatora) w różnych odmianach. W instalacji wykonywanych przed 1990 r. stosowano układ TN-C (dwuprzewodowy - instalacja jednofazowa). W układzie tym jeden z przewodów pełni funkcję zarówno przewodu neutralnego, jak i ochronnego (o oznaczeniu PEN). Obecnie zgodnie z obowiązującymi normami stosuje się układ sieci TN-S (trójprzewodowy - instalacja jednofazowa).

Podstawowe zasady budowy elektrycznych instalacji odbiorczych

Instalacje elektryczne zasilające systemy teleinformatyczne powinny być tak zbudowane, aby zapewnić wysoką niezawodność pracy odbiorników. Obwody teleinformatyczne powinny być wydzielone z instalacji elektrycznej budynku i przeznaczone tylko do zasilania urządzeń teleinformatycznych. W celu poprawy bezpieczeństwa pracy instalację zasilającą sprzęt informatyczny dzieli się na mniejsze obwody odbiorcze, przy czym na jeden obwód powinno przypadać nie więcej niż 15 gniazd „komputerowych”, które powinny uniemożliwiać podłączenie innych urządzeń niż teleinformatyczne. Podział instalacji elektrycznej na mniejsze obwody jest szczególnie ważny przy zasilaniu sprzętu teleinformatycznego z centralnego zasilacza UPS, aby w razie zakłócenia (np… Zwarcia spowodowanego uszkodzeniem izolacji) i zadziałania zabezpieczeń nie spowodować przerwy beznapięciowej (spadku napięcia do czasu nastąpienia wyłączenia) w zasilaniu pozostałych obwodów. Należy pamiętać o pozostawieniu pewnej rezerwy w tablicy rozdzielczej, co w przypadku rozbudowy umożliwia wykonanie dodatkowych obwodów.

Zasilanie systemu teleinformatycznego jedno- czy trójfazowe?

Odbiorniki teleinformatyczne są przeznaczone do zasilania napięciem jednofazowym 230 V, lecz należy pamiętać, iż sieć elektroenergetyczna jest trójfazowa (wynika to głównie z konstrukcji generatorów wytwarzających energię elektryczną w elektrowniach) i taka też jest doprowadzona do złącza w budynku. Trzeba podkreślić, że zasilanie urządzeń teleinformatycznych pracujących w ramach tego samego systemu z różnych faz napięcia nie ma żadnego wpływu na ich prawidłową pracę. Przy zasilaniu systemu teleinformatycznego należy zapewnić równomierny podział obciążenia na poszczególne fazy w celu optymalnego wykorzystania mocy zasilacza.

Niektóre zasilacze UPS dużych mocy mają wejście trójfazowe i wyjście jednofazowe, co stwarza pewne problemy w rozwiązaniu układu obejścia. Większość tego typu zasilaczy wymaga wykonania specjalnego zasilania układu obejściowego. Wynika to z faktu, iż energia jest dostarczana do zasilacza trzema przewodami o napięciu 400 V, a w przypadku zadziałania obejścia elektronicznego lub pracy na obejściu ręcznym - tylko z jednej fazy o napięciu 230 V. Niektórzy producenci oferują rozwiązanie tego problemu poprzez stosowanie specjalnego transformatora trzech faz na jedną dla układu obejściowego, lecz jest ono drogie i wiąże się z poważnymi problemami instalacyjnymi.

W związku z tym należy dokonać doboru odpowiednio większego przekroju przewodu zasilającego i zabezpieczenia. Dłuższa praca na obejściu jest wyjątkowo niekorzystna, gdyż może spowodować poważną asymetrię i przeciążenie jednej fazy oraz pojawienie się prądu wyrównawczego, a to może doprowadzić do awarii w sieci elektroenergetycznej. W związku z tym przy korzystaniu z zasilaczy dużej mocy lepiej stosować tzw. Rozwiązania trzy na trzy fazy i dokonać równomiernego podziału obciążenia (±10%) w celu optymalnego wykorzystania mocy UPS.

Dobór zabezpieczeń

Ważnym zagadnieniem związanym z prawidłowym działaniem instalacji elektrycznej jest właściwy dobór zabezpieczeń. Jest on ściśle określony przez odpowiednie przepisy i może być dokonany tylko przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami projektowymi. Zadaniem zabezpieczeń nadprądowych w instalacjach elektrycznych jest ochrona instalacji i urządzeń odbiorczych przed skutkami przetężeń (zwarć bądś przeciążeń). Obecnie w obwodach odbiorczych instalacji elektrycznych stosuje się powszechnie wyłączniki instalacyjne (popularnie zwane esami) ze względu na ich niezaprzeczalne zalety. Mogą one być eksploatowane przez niewykwalifikowane osoby i nie wymagają specjalnej konserwacji. Dobór zabezpieczeń do instalacji tzw. Komputerowej nie jest niestety ściśle określony w normach, należy jednak zwrócić uwagę na specyfikę zasilania urządzeń teleinformatycznych związanych z występowaniem prądów odkształconych generowanych przez zasilacze impulsowe.

Zasilacze impulsowe są odbiornikami nieliniowymi i pobierają prąd w impulsach, trwających kilka razy krócej niż okres napięcia, więc dla tej samej wartości skutecznej, co dla prądu sinusoidalnego, jego amplituda musi być odpowiednio wyższa. Prądy odkształcone (impulsowe) mogą powodować niepożądane zadziałanie (wyłączenie napięcia) zabezpieczeń nadprądowych i zabezpieczeń różnicowoprądowych, ze względu na większą amplitudę prądu.

Innym ważnym elementem, o którym należy pamiętać przy doborze zabezpieczeń, są prądy rozruchowe (np… W odniesieniu do zasilaczy UPS, które pracowały zasilane z baterii, należy uwzględnić dodatkowy pobór prądu ładowania), których wartość jest większa od wartości nominalnej urządzenia. Należy więc dobierać zabezpieczenia o odpowiednich charakterystykach w celu wyeliminowania ich nieprawidłowego działania.

W instalacjach zasilanych z centralnego zasilacza UPS występuje problem związany z odpowiednią szybkością zadziałania zabezpieczenia nadprądowego spowodowany skończoną wydajnością śródła, jakim jest UPS. Aby w odpowiednio krótkim czasie zabezpieczenie odłączyło napięcie, konieczny jest przepływ prądu o odpowiednio dużym natężeniu. W przypadku pracy normalnej UPS-a (zasilanie z sieci) podczas zwarcia w obwodzie odbiorczym (zasilanym z UPS-a) następuje szybkie przełączenie na tor obejściowy zasilacza, przez który może płynąć prąd wielokrotnie większy od nominalnego (prądu UPS), co warunkuje odpowiednio szybkie zadziałanie zabezpieczenia.

Znacznie gorzej jest w przypadku pracy UPS-a zasilanego z baterii, gdy nie ma możliwości przełączenia na obejście, a obwody odbiorcze są zasilane z napięcia wytwarzanego poprzez przekształtnik energoelektroniczny (falownik), którego wydajność prądowa jest porównywalna z mocą znamionową zasilacza. Ponadto zasilacz UPS w razie przeciążenia falownika ogranicza prąd wyjściowy przez obniżanie napięcia na wyjściu. W efekcie może nie dojść do zadziałania (wyłączenia napięcia) w odpowiednio krótkim czasie zabezpieczenia nadprądowego, co może doprowadzić do poważnych skutków (porażenie prądem elektrycznym lub spadek napięcia w całej instalacji zasilanej z UPS-a). Jedynym sposobem spełnienia warunku szybkiego wyłączenia jest przewymiarowanie mocy UPS-a, co jest rozwiązaniem niezwykle kosztownym. Z powodu tych przyczyn, w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa, warto stosować wyłączniki ochronne różnicowoprądowe.

Ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym

Należy pamiętać, iż z obsługą dowolnych urządzeń elektrycznych, w tym również sprzętu teleinformatycznego, jest związane niebezpieczeństwo wystąpienia porażenia. Prąd elektryczny, przepływając przez ciało ludzkie, wywołuje w nim zmiany chemiczne i fizyczne, mogące spowodować śmierć (dopuszczalna wartość tego prądu wynosi 30 mA dla napięcia przemiennego 50 Hz).

Obowiązujące przepisy dokonują następującego podziału ochrony przeciwporażeniowej:

• ochrona przed dotykiem bezpośrednim (dotycząca zabezpieczenia przed dotknięciem elementów będących podczas normalnej pracy urządzenia pod napięciem) - najczęściej izolowanie (odpowiednie obudowy, izolacja) części będących normalnie pod napięciem;
• ochrona przed dotykiem pośrednim (dotycząca zabezpieczenia przed pojawieniem się napięcia na metalowej obudowie, np… Komputera - zastosowanie szybkiego wyłączenia (zabezpieczenia: nadprądowe i różnicowoprądowe);
• ochrona przed dotykiem bezpośrednim i pośrednim - najczęściej zastosowanie bardzo niskiego (bezpiecznego dla człowieka) napięcia (transformatory ochronne).

Zabezpieczenia różnicowoprądowe

Jednym z najbardziej skutecznych środków ochrony przeciwporażeniowej jest ochrona przy zastosowaniu wyłączników różnicowoprądowych. Urządzenia ochronne różnicowoprądowe można stosować we wszystkich układach sieci, z wyjątkiem układu TN-C (dwuprzewodowa instalacja dla układu jednofazowego). Wyłącznik ochronny różnicowoprądowy powinien być umieszczony w tablicy rozdzielczej, aby zabezpieczać obwody gniazd wtyczkowych (poszczególnych stacji roboczych). Obwody te powinny być zabezpieczone dodatkowo przed zwarciami i przeciążeniami wyłącznikami nadprądowymi.

Należy pamiętać, iż nieliniowy charakter obciążeń (odbiorniki typu komputerowego), wahania napięć, przepięcia atmosferyczne lub łączeniowe mogą powodować przepływ prądów upływowych, które z kolei mogą być przyczyną nieprawidłowego zadziałania urządzeń ochronnych różnicowoprądowych. W związku z tym przy zabezpieczaniu instalacji zasilającej sprzęt teleinformatyczny należy stosować urządzenia ochronne różnicowoprądowe z podwyższoną wytrzymałością na prąd udarowy lub krótkozwłoczne.

Ochrona przed przepięciami

Do ochrony urządzeń teleinformatycznych powinno się stosować wielostopniowy system ochrony przeciwprzepięciowej. Pierwszy stopień ochrony powinny zapewniać ograniczniki i odgromniki zainstalowane w miejscu wprowadzenia instalacji do budynku. Ostatni stopień stanowią ochronniki montowane w tablicach rozdzielczych (piętrowych) i w UPS-ach bądś w tzw. Listwach zasilających wyposażonych w warystory, które przy wzroście napięcia powyżej pewnej wartości progowej przewodzą prąd. Zadziałanie ogranicznika napięcia powoduje, że w chwili wystąpienia przepięcia przez ogranicznik płynie prąd, co może spowodować zadziałanie wyłącznika nadmiarowoprądowego i odłączenie odbiorników. W normie PN-IEC 60364-4-443 są podane kategorie przepięć w zależności od miejsca zlokalizowania określonych urządzeń w instalacji.

Wpływ obciążenia impulsowego na prąd w przewodzie neutralnym (sieć trójfazowa)

Należy pamiętać, że energia elektryczna jest przesyłana praktycznie zawsze z elektrowni do odbiorców w systemie trójfazowym, a dopiero w instalacji odbiorczej budynku dokonuje się rozdziału na obwody jednofazowe, które są zasilane z poszczególnych faz. Podziału obciążeń na poszczególne fazy dokonuje się równomiernie, aby skompensować wartość obciążenia w poszczególnych fazach, co zapobiega przepływowi prądu przez przewód neutralny (w sieci trójfazowej). W przypadku zasilania rozległych sieci komputerowych, a więc odbiorników nieliniowych (pobierających prąd impulsowo), występuje niekorzystne zjawisko przepływu znacznego prądu w przewodzie neutralnym sieci trójfazowej, mimo równomiernego podziału obciążenia faz.

To wyjątkowo niekorzystne zjawisko, na które trzeba zwrócić szczególną uwagę w fazie projektowania - zwiększając przekrój przewodu neutralnego. Obecnie do likwidacji tego niekorzystnego zjawiska można stosować specjalne filtry aktywne bądś zasilacze UPS, które są wyposażone w tego typu filtry. Filtry aktywne obniżają zawartość wyższych harmonicznych w prądzie pobieranym z sieci zasilającej poprzez odbiorniki nieliniowe. Zastosowanie filtru powoduje, że prąd pobierany z sieci jest praktycznie sinusoidalny. Praca filtru aktywnego polega na pobieraniu i oddawaniu do sieci zasilającej dodatkowego prądu kompensującego wyższe harmoniczne prądu odbiornika. Dzięki temu można osiągnąć zmniejszenie przekrojów przewodów zasilających, wartości bezpieczników instalowanych w sieci zasilającej, zwiększyć niezawodność i zapewnić lepszą współpracę z agregatem prądotwórczym (brak konieczności przewymiarowania mocy).

Zasilanie systemu klimatyzacji w serwerowni

Duże ośrodki przetwarzania danych czy tzw. Farmy serwerów obok bezpiecznego zasilania do właściwej pracy potrzebują zapewnienia ściśle określonych parametrów środowiskowych. Do tego celu służą urządzenia klimatyzacyjne. Są to odbiorniki o dość dużym poborze prądu, stosunkowo często więc rezygnuje się z ich zabezpieczania przez zasilacze UPS, co powoduje, iż w razie awarii zasilania nie działają. W przypadku zakładanego krótkiego czasu pracy z baterii (do 30 min) nie występują większe problemy, gdyż temperatura w pomieszczeniu rośnie dość wolno. Jednak gdy system ma pracować dłużej, należy również stosować rezerwowanie tych odbiorów, ponieważ wysoka temperatura może być przyczyną awarii. Przy budowie systemu zasilania z użyciem agregatu prądotwórczego warto zabezpieczać układy klimatyzacji tylko poprzez agregat, gdyż krótkotrwała przerwa (związana z czasem uruchomienia agregatu do 10 min) nie będzie miała wpływu na znaczące pogorszenie się warunków środowiskowych. Obwody zasilania klimatyzacji powinny być wydzielone z elektrycznej instalacji zasilającej, tzn. zabezpieczane oddzielnym wyłącznikiem w celu zwiększenia niezawodności.

Eksploatacja instalacji elektrycznej

Istotne ze względu na niezawodność i bezpieczeństwo ludzi jest utrzymanie dobrego stanu technicznego instalacji elektrycznej. Obowiązek ten dla instalacji odbiorczej znajdującej się za układem pomiarowo-rozliczeniowym (licznikiem) zakładu energetycznego spoczywa na właścicielu lub zarządcy budynku. Należy pamiętać, iż w gestii użytkownika lokalu leży zapewnienie właściwego stanu technicznego instalacji w zakresie łączników instalacyjnych, gniazd wtyczkowych, bezpieczników topikowych, wyłączników nadprądowych, wyłączników różnicowoprądowych i odbiorników energii elektrycznej, stanowiących wyposażenie pomieszczeń.

Dobór mocy zasilaczy UPS

Dobór mocy zasilacza (systemu) centralnego jest kłopotliwy i powinien być dokonywany przez projektanta (z odpowiednimi uprawnieniami) bądś dostawcę systemu zasilania gwarantowanego. Powinien uwzględniać prądy rozruchowe zabezpieczanych urządzeń i możliwość zwiększenia się liczby odbiorników. Dobór mocy zasilaczy UPS dla wariantu zasilania rozproszonego jest zdecydowanie prostszy, gdyż zwykle zabezpieczają one jedno urządzenie. Należy jednak pamiętać, iż większość odbiorników zasilanych z UPS jest wyposażona w przetwornice impulsowe. Moc całkowita (pozorna) S wyrażana w woltoamperach (VA) podawana przez producenta zasilacza stanowi iloczyn znamionowych wartości wyjściowych (skutecznych) prądu [I] i napięcia [U]. Moc czynna (użyteczna) P (w W) jest iloczynem mocy całkowitej i współczynnika mocy (power factor), zgodnie z poniższym wzorem:

P = I x U x PF

W przypadku obciążeń rezystancyjnych współczynnik mocy wynosi 1, czyli moc pozorna wyrażona w woltoamperach jest równa mocy czynnej wyrażonej w watach. Ma to miejsce wtedy, gdy zabezpieczane urządzenia komputerowe są wyposażone w układ korekcji współczynnika mocy. Dla większości odbiorów informatycznych współczynnik mocy waha się od 0,65 do 0,85. Innym zjawiskiem, o którym należy pamiętać przy doborze mocy UPS, są prądy rozruchowe. Ich wartość jest większa od prądu nominalnego urządzenia, a większość zasilaczy o małych mocach (do 3 kVA) nie jest odporna na przeciążenia, gdyż nie jest wyposażona (w przeciwieństwie do zasilaczy dużych mocy) w statyczny przełącznik obejścia. Aby uniknąć problemu z niewłaściwym doborem zasilacza UPS, zaleca się przewymiarowanie - moc powinna być większa o co najmniej 20-30% od łącznej mocy odbiorników.

Kryteria wyboru systemu gwarantowanego zasilania

Przy tworzeniu założeń pod budowę systemu zasilania od podstaw istnieje duży wybór sposobów rozwiązania zasilania gwarantowanego. W przypadku rozbudowy nierzadko ograniczeniem są istniejące warunki techniczne na obiekcie. Przy wyborze właściwego rozwiązania należy pamiętać, aby stworzony system zabezpieczenia zasilania był niezawodny i przejrzysty, co przyniesie łatwość obsługi. Zasilacz UPS i agregat prądotwórczy są jedynie częścią systemu zasilania, a doboru właściwego wariantu należy dokonać, uwzględniając wszystkie aspekty związane z istniejącymi warunkami technicznymi i oczekiwanymi parametrami (takimi jak poziom niezawodności). Najistotniejszymi kryteriami przy doborze systemu gwarantowanego zasilania z punktu widzenia użytkownika systemu są:

• moc systemu określona z uwzględnieniem prądów rozruchowych i przyszłych odbiorników (możliwość rozbudowy zasilacza o kolejne moduły lub dołączenie kolejnego UPS-a w układzie równoległym);
• niezawodność (układy redundancyjne: konstrukcyjne lub konfiguracyjne);
• czas autonomii (możliwość współpracy z agregatem prądotwórczym);
• sposób zarządzania i monitorowania;
• czas usunięcia awarii.

Dobór mocy urządzenia w przypadku rozwiązań klasycznych powinien uwzględniać przyszłe zapotrzebowanie mocy. W przypadku budowy systemu teleinformatycznego etapowo dobrym rozwiązaniem wydaje się zakup UPS-a modułowego, który cechuje się skalowalnością, czyli możliwością rozbudowy w zależności od zmieniających się potrzeb. Należy wspomnieć, iż coraz więcej produkowanych obecnie urządzeń teleinformatycznych ma wbudowane układy korekcji współczynnika mocy, w związku z czym pobiera praktycznie moc czynną (wyrażoną w watach), toteż trzeba zwracać szczególną uwagę na ten parametr UPS-a.

Centralny zasilacz UPS dużej mocy (powyżej 40 kVA) powinien nieodzownie mieć serwisowy obwód obejściowy (POS), umożliwiający jego wyizolowanie w razie awarii bądś naprawy, a także powinien być instalowany w innym pomieszczeniu niż pozostały sprzęt IT - ze względu na jego sporą moc ma duże straty ciepła (w zasilaczach o topologii podwójnej konwersji jest to kilkanaście, a dla konwersji Delta kilka procent mocy znamionowej urządzenia) i konieczność stosowania klimatyzacji o odpowiednio dużej wydajności. Jeśli UPS znajduje się w wydzielonym pomieszczeniu, to powinna być do niego doprowadzona sieć logiczna, co umożliwia zdalne monitorowanie i zarządzanie zasilaczem (obecnie wszyscy liczący się producenci UPS-ów dołączają takie oprogramowanie). Zarządzanie UPS-ami może się odbywać przez złącze szeregowe RS 232 lub adapter SNMP, który zwykle jest opcjonalnym wyposażeniem UPS-a. Energia elektryczna z wyjścia zasilacza jest dystrybuowana poprzez dedykowaną instalację elektryczną, która niekiedy umożliwia tzw. Sekcjonowanie odbiorników w zależności od stopnia ważności, co pozwala w stanach awaryjnych na wyłączenie tych mniej ważnych, by zwiększyć czas autonomii dla pozostałych.

Obecnie w zasilaniu dużych systemów teleinformatycznych coraz częściej stosuje się UPS-y o budowie modułowej ze względu na niezaprzeczalne zalety, takie jak skalowalność, nadmiarowość oraz łatwość i szybkość serwisowania. Niestety, są to rozwiązania nie najtańsze i oferta producentów w tym zakresie urządzeń nie jest tak szeroka, jak w przypadku klasycznych zasilaczy UPS. Nowym trendem jest wzbogacenie zasilaczy UPS w dodatkowe funkcje, np… Możliwość monitorowania środowiska i innych systemów, m.in… Systemu ochrony przeciwpożarowej poprzez oprogramowanie monitorująco-zarządzające UPS-a, a także umieszczenie układu rozdzielczego mocy umożliwiającego zarządzanie odbiornikami zasilanymi z UPS-a, a nawet układów klimatyzacji.

Kryteria doboru siłowni DC

Najistotniejszymi elementami przy doborze siłowni są:

• Dobór zasilacza DC, który jest śródłem energii dla odbiorników stałoprądowych oraz ładuje baterię akumulatorów.
• Dobór baterii akumulatorów, będącej śródłem energii w przypadku zaniku napięcia zasilającego.

Zasady doboru parametrów zasilacza

Najistotniejszymi parametrami związanymi z doborem zasilacza są:

• Moc urządzenia (prąd znamionowy).
• Czas autonomii (pojemność baterii).
• Niezawodność (czas pracy bezawaryjnej MTBF).
• Możliwość rozbudowy.
• Sposób zarządzania i monitorowania.
• Czas usunięcia ewentualnych awarii.

Znamionowy prąd zasilacza powinien być tak dobrany, aby uwzględniał moc odbiorników oraz prąd ładowania baterii akumulatorów. Zwykle jest to tzw. Prąd 10-godzinny C10I10 = a10h ,który określa stosunek pojemności do czasu 10h (C10 - dziesięciogodzinna pojemność baterii). Po okresie zaniku napięcia w sieci prądu przemiennego i rozpoczęciu procesu ładowania baterii akumulatorów zasilacz powinien kontrolować prąd, aby nie przekroczył wartości I10, co jest realizowane poprzez regulację napięcia wyjściowego. Wyjściowe napięcie zasilacza powinno być również dostosowane do liczby ogniw i panującej temperatury w pomieszczeniu gdzie znajdują się baterie. Prąd ładowania powinien bowiem uwzględniać zmiany temperatury zgodnie z zaleceniami producentów baterii.

Parametrem określającym niezawodność urządzeń jest tzw. Średni czas pracy bezawaryjnej urządzenia - MTBF (Mean Time Between Failure - średni czas pomiędzy awariami). Jednak najbardziej wiarygodnym określeniem niezawodności siłowni są referencje i opinie wieloletnich użytkowników systemów.

Innym ważnym kryterium, którym należy się kierować przy zakupie siłowni prądu stałego, jest dobór urządzenia o możliwościach rozbudowy do planowanej mocy urządzeń odbiorczych.

Istotnym elementem, który należy uwzględnić podczas planowania zakupu siłowni, jest też określenie właściwego sposobu zarządzania, co pozwala na lepszą i bezpieczniejszą obsługę systemu.

W przypadku stosowania siłowni DC o budowie modułowej czas usunięcia awarii jest zwykle krótki i w razie uszkodzenia modułu zasilacza jest konieczna jego wymiana, co nie wymaga wizyty serwisu i może być przeprowadzone przez odpowiednio przeszkoloną obsługę.

Dobór baterii akumulatorów

Właściwy dobór baterii akumulatorów ma niezwykle istotny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie systemu. Podstawowym dobieranym parametrem jest pojemność baterii określana na podstawie mocy urządzeń odbiorczych oraz wymaganego czasu autonomii. Wyznaczenie pojemności dokonuje się zwykle wg charakterystyki rozładowania opracowanej przez producenta baterii. Innym ważnym czynnikiem jest wybór właściwego typu baterii zgodnie do zakładanej żywotności. Obecnie produkowane baterie mają projektowaną żywotność w granicach od 3 do 15 lat, należy jednak pamiętać, że uzyskanie projektowanego czasu żywotności zależy od zapewnienia właściwych warunków jej pracy.