Kabel współosiowy (koncentryczny)
ITpedia
Kabel koncentryczny (inaczej współosiowy, a także popularnie koncentryk), stosowany początkowo głównie do tworzenia niewielkich sieci LAN, jest teraz często stosowanym medium transmisyjnym w sieciach hybrydowych, związanych ze środowiskiem telewizji kablowej CATV. Składa się z dwóch przewodów koncentrycznie umieszczonych jeden wewnątrz drugiego, co zapewnia większą odporność na zakłócenia — tym samym wyższą jakość transmisji.
Powszechnie stosuje się dwa rodzaje kabli koncentrycznych: kable o oporności falowej 50 ohm i 75 ohm (rzadko 93 ohm). Częstotliwość graniczna współczesnych grubych kabli 50-omowych o przekrojach powyżej 10 mm sięga nawet 1000 MHz (przepływność binarna do 2 Gb/s). Kable 75-omowe o przekrojach 4—6 mm są wykorzystywane zarówno w transmisji cyfrowej, jak i analogowej, a sygnały można przesyłać z przepływnością do 600 Mb/s (pasmo 200 MHz użytkowane w telewizji kablowej CATV). Parametry transmisyjne kabli koncentrycznych pozwalają na ogół uzyskiwać wyższe przepływności, lecz o mniejszym zasięgu niż za pomocą skrętek.
