Karta identyfikacyjna SIM
ITpedia
Popularne wielofunkcyjne karty identyfikacyjne abonenta klasy SIM (Subscriber Identity Module) oraz karty proaktywne SIM są zaopatrzone w kody identyfikacji osobistej PIN (Personal Identification Number), z możliwością zapisu: kilkudziesięciu haseł dostępu (od 4 do 8 znaków), skróconej adresacji numerów, stałych i wymiennych algorytmów szyfrowania — odmiennych dla różnych usług, książki telefonicznej (do 200 numerów), pamięci komunikatów SMS (Short Message System), wielu stopni uprawnień, a także hasła systemowego odblokowania karty PUK (Personal Unblocking Key) znanego jako Master Pin lub Master Code. Funkcje kart proaktywnych mogą być programowane (zmieniane) zdalnie przez operatora systemu.
Bez znajomości kodu dostępu do karty SIM bądź kilku kodów dostępu wprowadzanych sekwencyjnie dostęp do pamięci karty elektronicznej jest niemożliwy, a karta nieprzydatna. Dopuszczalna jest określona liczba (zazwyczaj 3) błędnych prób wprowadzania kodu dostępu, a kolejna błędna próba powoduje nieodwracalne zablokowanie pamięci lub trwałe uszkodzenie karty. Dostępne są karty w dwóch rozmiarach, przy czym małą kartę uzyskuje się z dużej przez wyłamanie brzegów.
