Klucze szyfrowe

Bezpieczeństwo systemu szyfrowania zależy głównie od właściwości szyfrujących klucza i jest tym większe, im ciąg kodowy klucza jest bliższy postaci losowej. W algorytmach symetrycznych klucz szyfrujący jest wyznaczany z klucza deszyfrującego i odwrotnie, a obydwa klucze są najczęściej takie same. Istnieją dwie zasadnicze niedogodności stosowania symetrycznego systemu kryptograficznego:

• ujawnienie klucza oznacza, że każdy może szyfrować i deszyfrować wiadomość,
• za każdym razem przed szyfrowaniem wymagane jest uzgodnienie kluczy między nadawcą i odbiorcą.

Niedogodności te usuwają algorytmy asymetryczne (dysponują dwoma kluczami), charakteryzujące się następującymi cechami:

• obydwie komunikujące się strony dysponują parą kluczy, to znaczy kluczem publicznym (jawnym) i kluczem prywatnym (tajnym). Klucz jawny jest opublikowany, klucz prywatny jest utajniony. Klucz publiczny jest stosowany wyłącznie do szyfrowania, natomiast klucz prywatny do deszyfracji;
• nie jest możliwe określenie klucza prywatnego na podstawie tekstu i znajomości klucza jawnego;
• każdy z partnerów ma swój prywatny klucz służący do deszyfrowania wiadomości i nie musi go wymieniać ze swoim partnerem.

Metoda z kluczem jawnym, oprócz szyfrowania i deszyfrowania informacji, może być stosowana również do stwierdzenia autentyczności (uwierzytelnienia) komunikujących się z sobą użytkowników.