Technologia MMDS (Multichannel Multipoint Distribution Service) zapewnia szybki dostęp mikrofalowy do Internetu. Sygnały mogą być transmitowane na odległość do 50 km od punktu, w którym znajduje się centralne urządzenie nadawcze (z dosyć skomplikowaną anteną). MMDS operuje w pasmie częstotliwościowym 2 GHz z 33 kanałami, z których każdy zapewnia przepływność do 10 Mb/s w kierunku abonenta. Planuje się zwiększenie w przyszłości tej wartości do 27 Mb/s.
Z kolei technologia LMDS (Local Multipoint Distribution Service) jest oparta na komórkowej architekturze sieciowej, którą ustalają dostawcy usług. Jest to struktura stacjonarna, nie mobilna. Pasmo częstotliwości zależy od kraju i licencji. Zwykle wybiera się je z zakresu 24–38 GHz, na przykład 27,50–28,35 GHz, 29,10–29,25 GHz, 31,075–31,225 GHz itd..; szerokość pasma wynosi tu 1,5 MHz. Metodę dostępu można wybrać spośród trzech: TDMA, FDMA i CDMA, ale najpopularniejsze są dwie pierwsze. Przepływność łącza mikrofalowego zależy od metody dostępu i modulacji. I tak przy 5 MHz FDMA z modulacją 64-QAM przepływność w kierunku abonenta osiągnie 1,25 Gb/s. LMDS używa nadajników operujących w licencjonowanym pasmie. Zasięg każdego nadajnika wynosi ok.. 6,5 km. Technologię LMDS zalicza się do bardzo drogich.