W 1984 r. w Instytucie Maszyn Matematycznych powstała idea opracowania i wytwarzania na skalę przemysłową profesjonalnego komputera personalnego, wzorowanego na szybko opanowującym rynek zachodni komputerze PC XT firmy IBM.
Do tego przedsięwzięcia udało się namówić dyrektorów : Fabryki Komputerów i Mierników ERA,Zakładów Mechaniki Precyzyjnej MERA-Błonie, Zakładów Polkolor , Zakładów Refa Świebodzice. Wymienione zakłady oraz Instytut Maszyn Matematycznych utworzyły Spółkę z o.o. Mikromputery do kompletacji komputera, sprzedaży oraz przygotowania zastosowań w różnych dziedzinach.
Jednostki centralne komputera miały być produkowane jednocześnie w dwóch zakładach ,FMiK ERA i Z.M.P Mera-Błonie, monitory w Zakładach Polkolor, klawiatury w Zakładach Refa a drukarki w Z.M.P Mera-Błonie.
Do opracowania komputera i wdrożenia do produkcji oraz zapewnienia maksymalnie szybkiego tempa prac powołano w 1985 roku Międzyzakładowy Zespół Specjalistów w Instytucie Maszyn Matematycznych. W skład zespołu weszli specjaliści z wszystkich w/w zakładów i Instytutu Maszyn Matematycznych.
Kierownikiem zespołu został mgr inż. Jerzy Sławinski z Instytutu Maszyn Matematycznych, a głównym konstruktorem został mgr inż. Krzysztof Dzik. Do zespołu weszli inżynierowie i programiści z wieloletnim doświadczeniem i sukcesami przy konstrukcji komputerów Mera 300, SM, tacy jak mgr inż. Janusz Popko, mgr Klimowicz ,mgr inż. Wojciech Brzeski ,mgr inż. Janusz Rudzki oraz młodzi absolwenci Politechniki Warszawskiej : Robert Jaworski, Marek Bąkowski , Aleksander Szymerski , Jolanta Bysiek .
Dla zapewnienia dobrej ergonomiczności konstrukcji i dobrego wzornictwa zespół współpracował z grupą młodych plastyków zajmujących się wzornictwem przemysłowym pod kierownictwem Bartłomieja Pniewskiego. Należy podkreślić , że w tym okresie dostawy tego typu sprzętu były objęte embargiem,a dostępna w kraju dokumentacja była bardzo uboga. Wiodącą rolę w konstrukcji elektroniki komputera miał mgr inż. Janusz Popko. Dla uzyskania większej niż IBM szybkości komputera postanowiono użyć mikroprocesora 8086 a nie 8088 zwłaszcza , że był już produkowany w tym czasie w ZSRR odpowiednik tego procesora, a Zakłady TEWA w Warszawie miały w krótkim czasie rozpocząć produkcję takich procesorów. Zakładano uzyskanie kompatybilności z IBM XT ,ale również wyposażono komputer w nowszy sterownik monitora niż IBM.W miejsce karty CGA opracowano kartę graficzną typu Hercules/CGA.
Jako wzorzec przy pracach konstrukcyjnych wykorzystano komputer personalny f-my Compaq.Ze względu na ograniczenia technologiczne ,brak dobrej technologii wykonywania złącz krawędziowych w FMiK ERA zdecydowano na użyciu w konstrukcji złącz pośrednich, wykonywanych na licencji w zakładach w Toruniu., a dla umożliwienia współpracy płyty głównej z kartami innych firm wyposażono komputer w specjalna przejściówkę umożliwiającą współprace z powszechnie stosowanymi w PC kartami ze złączem krawędziowym .Jednym z problemów, który musiał być rozwiązany przy konstrukcji komputera był sposób kodowania polskich znaków diakrytycznych .Sposób kodowania, który później występował pod nazwa „kody Mazovia”a został zaprojektowany przez mgr Jana Klimowicza.
Prototypy komputera zostały wykonane w 1986 roku i w kilka miesięcy później uruchomiono jego seryjną produkcję. Komputer przeszedł badania w ramach współpracy krajów RWPG (SM-EMC) i posiadał w tym systemie oznaczenie SM-1016 .poszczególne moduły komputera opracowali:
Oprogramowanie tworzyli pod kierunkiem mgr Jana Klimowicza: Andrzej Szaniawski, Aleksander Szymerski ,Jolanta Bysiek
Parametry komputera:
Oprogramowanie - PC-DOS, Interpreter BASIC ,arkusz kalkulacyjny, redaktor tekstu
W pierwszym roku wykonano 500 szt .Cena komputera w 1986 roku wynosiła ok. 3mln zł. Ze względu na akceptację zachodniego oprogramowania i możliwość pracy z polskimi znakami diakrytycznymi (kod Mazovia) oraz dobre cechy konstrukcji komputer cieszył się ogromnym zainteresowaniem.
W późniejszych latach wykorzystując kompatybilność i dobre rozwiązanie mechaniczne zaczęto montować podzespoły z Dalekiego Wschodu , ze względu na ich taniość. Nie udało się przy stosowaniu krajowej bazy elementowej i słabej technologii produkcji obwodów drukowanych osiągnąć poziomu niezawodności, takiego jak wzorce. Komputer ten był eksportowany do Czechosłówacji Rumunii i ZSRR. Powołanie spółki Mikrokomputery w skład której oprócz producentów weszły również takie firmy jak MERA-SYSTEM, POLON, BIUROTECHNIKA itp. Pozwoliło to na szybkie przygotowanie wielu aplikacji. Kierownictwo firmy pp. Wiesław Dzieżyc, Andrzej Bibiński wykazało wiele inicjatywy dla rozpowszechnienia tego komputera.