Multipleksery optyczne
ITpedia
Multipleksery OADM (Optical Add Drop Multiplexer), nazywane również optycznymi krotnicami transferowymi ADM, stanowią rozbudowane urządzenia transmisyjne, stosowane do przekazów optycznych (niekiedy i przewodowych opartych na miedzi), których zasadniczą cechą jest możliwość wydzielenia z toru optycznego jednego lub kilku dowolnie wybranych kanałów transmisyjnych i zastąpienia ich innym strumieniem informacji, niekoniecznie o tej samej długości fali. Selektywne wprowadzanie i wyprowadzanie sygnałów optycznych o określonej długości fali z systemów zwielokrotnienia DWDM dokonuje się bez stosowania tradycyjnych urządzeń SDH/SONET. Funkcje multiplekserów OADM, kontrolowane przez system zarządzania siecią, są szczególnie przydatne przy tworzeniu dostępowej sieci optycznej na niższych poziomach komutacji w szerokopasmowych i w przezroczystych sieciach transportowych.
Wyróżnia się dwa typy multiplekserów optycznych:
- rekonfigurowalny OADM, w którym konfiguracja multipleksera może być zmieniana dynamicznie za pomocą systemu zarządzania przez administratora sieci;
- ustalony OADM, którego konfigurowanie dokonuje się wyłącznie manualnie przez administratora sieci.
