Okablowanie miedziane dla multimediów

W miarę rozszerzania się zakresu usług multimedialnych wymagających szerszego pasma stosowane i ulepszane okablowanie miedziane zaczyna stopniowo ustępować rozwiązaniom światłowodowym - o większych możliwościach dystrybucyjnych. W pierwszej kolejności w dystrybucyjnych sieciach szkieletowych, a następnie coraz bliżej roboczego stanowiska abonenta. Nadal jednak w okablowaniu odnotowuje się rozwój technologii miedzianych, a zmierzchu aplikacji na tym okablowaniu nie widać. Multimedialne aplikacje są obecnie dostępne za pośrednictwem pojedynczego kabla z czterema skrętkami i jednego gniazdka zainstalowanego na ścianie budynku bezpośrednio obok stanowiska pracy bądś okablowania światłowodowego.

Tradycyjny przekaz głosowy zajmuje zwykle jedną skrętkę w czteroparowym torze okablowania, podobnie jak sygnał telewizyjny, transmisja danych natomiast zajmuje już dwie lub więcej par w okablowaniu strukturalnym. W docelowej postaci potrzebne jest uniwersalne okablowanie, w którym dane komputerowe, głos, dświęk i sygnały telewizyjne można transmitować jednym kablem miedzianym przez cztery pary przewodów i dostarczać wszystkie sygnały jednocześnie do pojedynczego uniwersalnego gniazda przy stanowisku pracy. Istotną zaletą współdzielenia kabla przez wiele aplikacji jest redukcja kosztów instalacyjnych do jednego medium transmisyjnego i jednego gniazda (rezygnacja z oddzielnych linii telefonicznych do przesyłania głosu oraz z kabli współosiowych do transmisji obrazu TV i CATV).

Aplikacje multimedialne potrzebują szerszego pasma przenoszenia, co wymaga od systemów okablowania strukturalnego spełniania wyższych parametrów technicznych. Zatwierdzony w Europie w wrześniu 2002 r. standard kategorii 6 (klasa E) wymaga, aby systemy okablowania strukturalnego zapewniały swą sprawność do częstotliwości 200/250 MHz (praca/test). Nie jest to zadowalająca przepustowość dla powszechnie używanych aplikacji szerokopasmowych, które już teraz potrzebują okablowania strukturalnego w kategorii 7 (klasa F) - działających do częstotliwości 600 MHz.

Przydatność kategorii 7 do przyszłych szerokopasmowych aplikacji multimedialnych nadal nie jest wystarczająca i obecnie dyskutuje się, jakie parametry powinno spełniać okablowanie strukturalne następnej kategorii 8 (klasa G). Kable kategorii 8 z indywidualnie ekranowanymi parami (do 1,4 GHz) oraz nowymi złączami wydają się kresem rozwiązań w okablowaniu miedzianym. Aby spełnić minimum wymagań normy ISO/IEEC 11801 wyd. 2 (kat. 7) i wyższych, niezbędne są specjalne rozwiązania konstrukcyjne kabli miedzianych i zmodernizowane komponenty interfejsowe.

Wyższe kategorie okablowania strukturalnego mają zapewnić inne funkcje użytkowe. Okablowanie kategorii 8 (klasa G), oprócz podstawowej funkcji transmisji danych komputerowych, daje możliwość przekazu również innych sygnałów: telefonicznych, audiowizualnych, telewizyjnych i radiowych - na arbitralnie przyjmowaną w okablowaniu odległość wynoszącą 100 m. Idea multimedialności przekazów przez okablowanie wymaga użycia do transmisji wszystkich czterech indywidualnie ekranowanych par przewodów, a także dokładnego ekranowania komponentów kabla (gniazd, złączy, rozdzielników).

Dzisiejsze technologie pozwalają na uzyskiwanie pasma transmisyjnego powyżej 1 GHz (do 10 Gb/s w szkielecie), a lukę między obowiązującymi normami a bieżącymi potrzebami multimediów wypełnia praktyka. Obecnie powstają rozwiązania oparte na zmodernizowanym kablu PiMF 1200 (do częstotliwości 1,2 GHz) dla aplikacji multimedialnych, także inne o modelowanym przekroju poprzecznym i wzajemnym dystansowaniu przewodów za pomoca przegrody wewnętrznej. W kablu PiMF każda para transmisyjna jest oddzielnie ekranowana laminowaną jednostronnie folią, a wszystkie pary są skręcone razem między sobą w celu redukcji wzajemnego oddziaływania oraz dodatkowo osłonięte siatką ekranującą. Taka i podobne konstrukcje pozwalają osiągać parametry transmisyjne kategorii 8 dla aplikacji multimedialnych, istotnie zmniejszyć przesłuchy NEXT i PSNEXT oraz ograniczyć emisję na zewnątrz kabla, zarówno dla wysokich, jak i niskich częstotliwości.