PIM (Protocol Independent Multicast)

PIM – RFC 2362, 2337 – jest jednym z nowszych protokołów wspomagających trasowanie w Internecie pakietów adresowanych jednocześnie do wielu użytkowników sieci, ale nie do wszystkich. Jest on aplikowany w zależności od liczby i topologii odbiorców transmisji.

Dlatego ma on dwa tryby pracy:

• dense - dla sieci z dużą liczbą odbiorców multicast,
• sparse - dla sieci z odbiorcami rozmieszczonymi rzadko.

PIM w trybie dence umożliwia utworzenie optymalnego drzewa multicastowego do wszystkich odbiorców transmisji, dzięki założeniu, że pakiety multicastowe mają dotrzeć do wszystkich segmentów sieci, a dopiero w czasie uruchomienia tej procedury zostają stopniowo odrzucane niepotrzebne łącza. Rutery z zaimplementowanym protokołem PIM mają do dyspozycji pakiet o nazwie prune, którym mogą wstrzymać transmisję na określonym łączu. Przełączniki lub rutery będą wysyłały pakiety multicastowe pod te adresy interfejsów, skąd nie otrzymały pakietów prune.

PIM w trybie sparse korzysta z informacji pochodzących z protokołu IGMP. W sieci powstaną punkty, w których znajdą początek potrzebne drzewa transmisji multicastowych.