Telefonia stacjonarna

Najstarsza głosowa usługa telefoniczna POTS (Plain Old Telephone Services) umożliwia analogowy przekaz głosu przez łącza trwałe lub komutowane. W tej technologii połączenie głosowe inicjuje się przez dekadowe wybieranie tarczą numerową tradycyjnego telefonu lub tonowo z kodowaniem DTMF (Dual Tone Multifrequency Signaling), natomiast realizacją połączeń zajmują się analogowe centrale telefoniczne sieci PSTN (Public Switched Telephone Network). Po cyfryzacji central usługę POTS realizują systemy cyfrowe, które korzystają z przekazów cyfrowych i kodeków mowy PCM 64 kb/s. Istotne rozszerzenie asortymentu usług głosowych w systemach centralowych nastąpiło dopiero około 2000 r., czyli po wprowadzeniu do powszechnej eksploatacji infrastruktury sieci inteligentnych (IN - Inteligent Network).

Jednym z nowych udogodnień dla klientów POTS, jakiego dokonano po wdrożeniu sieci inteligentnych IN, było wprowadzenie prefiksów operatorskich, które umożliwiają manualne wybieranie dowolnego operatora krajowego lub preselekcję automatyczną - zwykle po podpisaniu odpowiedniej umowy. Drugim usprawnieniem dla krajowych abonentów usługi POTS stał się jednolity w całej sieci PSTN dostęp do numerów telefonicznych z usługami dodanymi, umożliwiającymi nawiązywanie i realizację głosowych połączeń bezpłatnych, z podziałem opłaty lub podwyższoną taryfikacją impulsów. Coraz większego znaczenia nabierają aplikacje niegłosowe, obejmujące usługi teledacyjne (transmisja danych), przekazy obrazowe (wideokonferencje, strony WWW, usługi internetowe) i seanse telewizyjne (CATV, HDTV, VOD, NVOD, IVOD). Wymagają one zmian zarówno w obszarze łączy abonenckich, jak i sieci szkieletowych.

Stopniowo traci na znaczeniu dotychczasowy podział funkcjonalny central analogowych, obejmujący centrale: zakładowe (wewnątrz budynków), miejskie, tandemowe (połączenia między strefami), międzymiastowe, międzynarodowe (połączenia między siecią krajową i międzynarodową) oraz międzynarodowe tranzytowe (między sieciami międzynarodowymi). Transport informacji jest stopniowo zastępowany przekazem pakietowym za pośrednictwem serwerowych central cyfrowych PABX, IP PABX lub sieci nowej generacji NGN, o większych możliwościach usługowych niż w tradycyjnych rozwiązaniach PSTN. Górną granicę pasma dostarczanego użytkownikowi centrali PABX wyznacza przepustowość łączy dostępowych do sieci szkieletowej SDH (Synchronous Digital Hierarchy), która w praktyce nie przekracza 2 Mb/s dla klientów indywidualnych i osiąga wielokrotność 2 Mb/s (n*2 Mb/s) dla instytucji i przedsiębiorstw.