Proaktywne karty SIM

Tradycyjne karty SIM (Subscriber Identity Module) systemu GSM, przeznaczone do identyfikacji i uwierzytelnienia abonenta systemu komórkowego, pełnią dwa podstawowe zadania: przechowywanie danych, z pełną kontrolą dostępu do nich oraz realizację algorytmów kryptograficznych (szyfrowanie komunikatów). Opisany dwuwarstwowym modelem protokół komunikacyjny karty SIM zawiera: warstwę transmisyjną, przeznaczoną do znakowego komunikowania się z terminalem MS, oraz warstwę aplikacyjną – określającą funkcje karty.

Skromny zestaw instrukcji – obejmujący polecenia (commands), wydawane karcie SIM przez terminal, i odpowiedzi (responses), uzyskiwane z karty przez terminal – pozwala na zdefiniowanie jedynie kilku typów procedur funkcyjnych uaktywnianych w fazie 1 systemu GSM. Brak aktywnego wydawania poleceń terminalowi MS przez kartę SIM w tej fazie systemu jest poważnym ograniczeniem, uniemożliwiającym implementację przez operatora sieci nowych lub niestandardowych funkcji w telefonie komórkowym GSM.

Nowy typ karty (faza 2+ systemu GSM), zwany proaktywną kartą SIM wraz z zainstalowanym zestawem narzędziowym (SIM Application Toolkit) umożliwia operatorom tworzenie innych funkcji usługowych, kontrolowanych przez procedury karty. Karta proaktywna SIM pracuje poprawnie ze wszystkimi starszymi modelami MS (faza 1, 2, 2+), dysponując 18 procedurami, przy czym niektóre z nich nie mogą być uaktywniane w terminalach MS starszego typu. Do najważniejszych proaktywnych procedur należą:

• Display Text – wyświetlanie tekstu na wyświetlaczu terminalu;
• Get Inkey – wyświetlanie pytania do użytkownika i oczekiwanie na jednoznakową odpowiedź;
• Get Input – wyświetlanie tekstu i oczekiwanie na tekstową odpowiedź użytkownika;
• Play Tone – generowanie sygnału dźwiękowego;
• Select Item – wyświetlanie menu i oczekiwanie na wybranie jednej pozycji;
• Send Short Message – wysyłanie krótkich wiadomości lub komendy do sieci GSM;
• Set Up Call – nakazywanie terminalowi nawiązania połączenia z podanym numerem, uprzednio przetworzonym przez kartę SIM.

Zaimplementowane na kartach SIM (faza 2+) tylko cztery nowe polecenia (Profile, Envelope, Feetch, Terminal response) umożliwiają generowanie procedur proaktywnych, które udostępniają nowe interaktywne aplikacje i pomocnicze funkcje usługowe terminali komórkowych sieci GSM. Nowe aplikacje łącznie z bieżącymi parametrami dla transmisji zajmują zwykle nie więcej niż 16 kB pamięci znajdującej się na proaktywnej karcie SIM. Za pomocą takiej karty można także przeprowadzać zdalną aktywację terminalu komórkowego (również okresowe lub stałe skreślenie z listy aparatów aktywnych), bez odwiedzania siedziby operatora systemu.