Spis treści |
Celem tego poniższego przykładu jest pokazanie, w sposób nieco uproszczony, najważniejszych kroków projektowania infrastruktury kablowej w budynku. Przyjęto, że w wyposażeniu punktów dystrybucyjnych znajdzie się typowa szafa dystrybucyjna o wysokości 42U. Założono także stosowanie komponentów pasywnych, których konstrukcja i nazewnictwo w poszczególnych systemach okablowania strukturalnego mogą się nieco różnić od używanego w tym opisie. Korzystaliśmy tu ze znajomości dokumentacji między innymi takich firm jak Alcatel, Legrand, Lucent Technologies i Mod-Tap.
Przypomnijmy: okablowanie poziome najczęściej tworzy zespół kabli skrętkowych, zwykle ułożonych w listwach maskujących (kanałach instalacyjnych) między kondygnacyjnym punktem dystrybucyjnym KPD a przyłączami P (rys. 47). Maksymalna długość każdego z tych kabli nie może przekroczyć 90 m. Pozostałe 10 metrów przypada łącznie na kabel krosowy w kondygnacyjnym punkcie dystrybucyjnym i kabel przyłączeniowy w miejscu pracy (rys. 48). Zasadniczo kable poziome nie powinny być sztukowane na całej trasie między kondygnacyjnym punktem dystrybucyjnym KPD a przyłączami. W sytuacjach koniecznych dopuszcza się jeden punkt przejścia TP (Transition Point) między kondygnacyjnym punktem dystrybucyjnym a dowolnym gniazdem.
Okablowanie będzie w pełni niezależne od aplikacji, jeśli zastosujemy gniazda RJ45 zarówno w przyłączach, jak i w panelu zainstalowanym w kondygnacyjnym punkcie dystrybucyjnym KPD (rys. 49). Oznacza to, że taka instalacja może być użyta zarówno dla sieci komputerowej, jak i telefonicznej, a także innej, jeśli urządzenia końcowe tych sieci są wyposażone w złącza RJ45.
Przypomnijmy: miejscem pracy MP nazywamy fragment powierzchni biurowej wyposażonej w przyłącza umożliwiające używanie sieci teleinformatycznej. Według standardu ISO/IEC1180 powierzchnia kondygnacji powinna być podzielona na różne miejsca pracy (pod względem rozmiarów powierzchni i liczby przyłączy). Do obliczeń zwykle przyjmuje się powierzchnię jednego MP wynoszącą 10 m2.
W miejscu pracy instaluje się (jako minimum) przyłącze z 2 gniazdami RJ45 (wg standardu ISO/IEC 11801). Należy podkreślić, że w praktyce często niezbędne są 2 przyłącza z 3 gniazdami RJ45. W przypadku stosowania w okablowaniu poziomym światłowodu (technologia Fiber to the Desk) w miejscu pracy należy zainstalować co najmniej jedno przyłącze z gniazdem światłowodowym (przypomnijmy: jedno łącze światłowodowe składa się z dwóch włókien: jedno do nadawania – TX i jedno do odbioru – RX) i jedno przyłącze z gniazdem RJ45 (4-parowy kabel kategorii 5). Jest to zgodne z normą ISO/IEC 11801. Niektóre systemy okablowania strukturalnego dysponują przyłączami ekranowanymi i nieekranowanymi z jednym lub dwoma gniazdami RJ45, stosowanymi zależnie od gęstości połączeń w określonym miejscu pracy.
Przyjmując, że na kondygnacji jest 90 miejsc pracy MP, z których każde jest wyposażone w 3 gniazda RJ45, to w sumie otrzymujemy na rozpatrywanej kondygnacji 270 gniazd RJ45.
Średnia długość kabla zależy od wymiarów kondygnacji i usytuowania kondygnacyjnego punktu dystrybucyjnego KPD. Na rysunku 53 pokazano dwa przykłady obliczeń średniej długości kabla. Przykład dotyczy założenia, że KPD znajduje się w narożniku kondygnacji, a w przykładzie 2 KPD usytuowano pośrodku tej kondygnacji. Dla obliczenia średniej długości kabla sumujemy dwie długości na kondygnacji, największą i najmniejszą, sumę dzielimy przez dwa i dodajemy 5 m w celu uwzględnienia niezbędnego zapasu. Postępując w ten sposób, w przykładzie otrzymujemy długość 37,5 m (38 m w zaokrągleniu), a w przykładzie 2 średnia długość wynosi 21,25 m, w zaokrągleniu 22 m. A więc mniejszą średnią długość kabla otrzymujemy przy centralnym umieszczeniu KPD.
W tym celu należy pomnożyć średnią długość kabla na kondygnacji przez liczbę gniazd RJ45 przewidzianych do zainstalowania na rozpatrywanej kondygnacji. W przykładzie otrzymujemy 1 km kabla, a w przykładzie 2 tylko 6 km. Na podstawie tych wyników należy podkreślić, że zawsze należy zastanowić się nad optymalnym usytuowaniem kondygnacyjnego punktu dystrybucyjnego KPD. Podkreślamy: optymalną lokalizacją jest centralne położenie tego punktu.
W kondygnacyjnym punkcie dystrybucyjnym KPD instaluje się panele będące zakończeniami okablowania poziomego. Przyjmijmy, że panel dystrybucyjny jest 48-portowy i może się składać najwyżej z 4 modułów 12-portowych. Aby obliczyć liczbę takich modułów, należy łączną liczbę gniazd RJ45 podzielić przez 12. Na rozpatrywanej kondygnacji otrzymujemy wynik: 23 moduły. Często moduły górny i dolny są inne pod względem konstrukcyjnym, co należy uwzględniać przy sporządzaniu zestawień.