RTP (Real Time Protocol)
ITpedia
RTP jest przeznaczony do obsługi ruchu przesyłanego w czasie rzeczywistym. Typowymi aplikacjami czasu rzeczywistego są audio- i wideokonerencje oraz transmisje radiowe i telewizyjne. RTP może obsługiwać aplikacje zarówno unicastowe, jak i multicastowe.
Pakiety RTP są przenoszone w datagramach UDP, dla których środkiem transportu jest IP. RTP zapewnia usługi przez łącza wirtualne Internetu lub intrasieci. Protokół był konstruowany w taki sposób, ażeby mógł dostarczać informacji wymaganej przez konkretną aplikację. Jest więc często integrowany z procesem aplikacji, a nie implementowany jako oddzielna warstwa. W przeciwieństwie do konwencjonalnych protokołów, w których dodatkowe funkcje mogłyby zostać lokowane przez dodanie opcji wymagających przeprowadzenia analizy składniowej, RTP jest tak zaprojektowany, aby mógł się dostosowywać do różnych formatów drogą modyfikacji lub poszerzania zawartości nagłówka, bądź modyfikacji i poszerzania.
Mikser (serwer RTP przeprowadzający operacje miksowania) łączy wiele źródeł w jeden strumień – po prostu łączy sygnały w spójny format. Zazwyczaj miksery uczestniczą w operacjach audio i nie pogarszają jakości sygnału. Operacje miksowania RTP są szczególnie polecane w audiokonferencjach, natomiast niezbyt dobrze radzą sobie z wideokonferencjami. Miksery RTP nie dokonują translacji każdego rodzaju, np. nie dokonują jej z każdego źródła na różne formaty. Miksery są już używane w audiokonferencjach, ale nie wideokonferencjach, ponieważ miksowanie strumieni wideo nie jest jeszcze rzeczywistością rynkową. Z drugiej strony, jeśli strumienie audio są nieskomplikowanym ruchem PCM (Pulse Code Modulation) – jak z większości wielofunkcyjnych przełączników dostawców usług internetowych – to wtedy istnieje możliwość zsumowanie wartości każdego źródła ładunku i połączenia ich w jeden strumień.
RTP może wspierać różne typy ładunków, jak audio ITU-T G.722 czy rekomendację wideo JPEG. PDU (Protocol Data Unit) RTP jest transportowany w PDU UDP oraz w PDU IP. X (eXtension) wskazuje na obecność następnego nagłówka po RTP, ale nie jest jeszcze używany. CC (CSRS Count) przenosi liczbę identyfikatorów CSRS. M (Marker) jest znacznikiem, którego interpretacja została zdefiniowana przez profil. Znacznik zwraca uwagę na pewne ważne zdarzenia, np. zaznaczanie w strumieniu ramek brzegowych. Stempel czasowy „odbija” chwilę próbkowania pierwszego bajtu w pakiecie danych RTP.
