Strumienie multimedialne
ITpedia
Przekazywane na żywo (lub po uprzednim zapisaniu) informacje audio i wideo stanowią rdzeń aplikacji i usług multimedialnych. W związku z tym pojawiają się nowe rozwiązania i protokoły umożliwiające tworzenie różnorodnych treści oraz pracę w trybie czasu rzeczywistego lub „zapamiętaj i prześlij” (store-and-forward).
Można wyróżnić dwa podstawowe podejścia do przesyłania strumieni medialnych:
- tworzenie strumieni dla czasu rzeczywistego,
- operacje „ściągnij i odtwórz” (download and play) dla trybu „zapamiętaj i prześlij”.
W trybie strumieniowym do urządzenia użytkownika końcowego jest przekazywany kod audio/wideo, a sama prezentacja rozpoczyna się z chwilowym opóźnieniem spowodowanym koniecznością buforowania informacji.
W trybie „ściągnij i odtwórz” wstępnie zapisane zbiory są przesyłane do urządzenia użytkownika końcowego w całości, zanim nastąpi ich prezentacja lub wykorzystanie. Większość powszechnie stosowanych formatów zbiorów to AVI i Active Movie dla Windows oraz QuickTime dla Macintosha i Windows.
Przesyłanie strumieni multimedialnych przez Internet wymaga określonego systemu kodowania i kompresji, takiej jak MPEG (Motion Picture Experts Group), oraz protokołów zapewniających odpowiedni poziom usług QoS. W takich zastosowaniach korzysta się z protokołów RSVP, RTP, RTCP i IPM przy rozgłaszaniu lub multicastingu. Ostatnio do przesyłania strumieni danych multimedialnych przez Internet coraz częściej stosuje się protokoły RTSP i SCP. Microsoft, we współpracy z firmami Adobe, Intel, realNetworks i Vivo Software, przedstawił na forum IETF swój projekt ASF (Advanced Streaming Format). Został on stworzony do dostarczania i zsynchronizowanego odtwarzania (play-back) wielu rodzajów mediów – od wideo po audio oraz od grafiki po dźwięk instrumentalny MIDI (Musical Instrument Digital Interfaces).
Protokół IPM (IP Multicast) jest rozszerzeniem standardu IP zdefiniowanym w dokumencie RFC 1112 (Host Extension for IP Multicasting) i pozwalającym na operacje rozgłaszania do wcześniej określonej liczby użytkowników internetowych, zdefiniowanych przez identyfikatory URL. Kluczowym elementem w stosie TCP/IP dla multicastingu IP jest protokół IGMP zdefiniowany w RFC 1112, który zezwala stacji roboczej użytkownika końcowego na zapytanie serwera zarządzającego grupą multicast o pozwolenie na podłączenie się do grupy multicastingu IP. Protokół IGMP również wymienia i dystrybuuje informacje o grupach multicast pomiędzy sąsiednimi ruterami.
RTSP (Real-Time Streaming Protocol) jest pomyślany jako silny protokół do przesyłania strumienia multimedialnego z jednej do wielu aplikacji, z wykorzystaniem technik multicast i unicast oraz obsługi współdziałania pomiędzy klientami a serwerami różnych producentów. Przesyłanie to polega na dzieleniu danych na pakiety o odpowiedniej wielkości dla pasma dostępnego pomiędzy klientem a serwerem. Celem takiego przesyłania jest sterowanie wieloma sesjami dostarczania danych oraz zapewnienie sposobu wyboru kanałów dostaw, takich jak UDP, TCP, IP Multicast, lub mechanizmów dostarczania opartych na protokole RTP. Protokół RTSP był opracowywany tak, by mógł funkcjonować ponad protokołem RTP, sterując dostarczaniem danych w czasie rzeczywistym, a także, by można go było użyć z protokołem RSVP w celu ustalania sesji przesyłania strumieni multimedialnych z rezerwacją pasma i zarządzania nimi. RTSP wykorzystuje protokół SCP (Session Control Protocol), by umożliwić pojedyncze połączenie TCP pomiędzy klientem a serwerem dla sterowania jednym lub wieloma strumieniami.
Protokół SCP zezwala na przeprowadzanie kilku transakcji lub konwersacji na pojedynczym połączeniu TCP pomiędzy tym samym klientem a serwerem.
