Większość występujących w przyrodzie wielkości fizycznych (ciśnienie, temperatura, zmiana kąta, oświetlenie) ma charakter ciągły, tzn. analogowy. Zgodnie z teorią informacji mogą one być opisane matematycznie za pomocą odpowiednich równań różniczkowych, a dla okresowych przebiegów ciągłych rozłożone na szereg przebiegów harmonicznych o różnej częstotliwości, amplitudzie i fazie. Jednostką miary częstotliwości sygnału sinusoidalnego jest herc (Hz), pochodzący od nazwiska fizyka Henricha Hertza, który odkrył i wytworzył (1887 r.) fale radiowe. Częstotliwość wyrażona w hercach wskazuje liczbę zmian pola elektromagnetycznego sygnału (lub zmian tego sygnału) transmitowanego w ciągu sekundy. Chociaż niektóre aplikacje działają na bardzo niskich częstotliwościach pracy, określanych pojedynczymi hercami, w telekomunikacji znalazły głównie zastosowanie fale o częstotliwości mierzonej w kHz, MHz lub GHz (ostatnio THz dla fal optycznych).