Sztuka szyfrowania rozwinęła się w latach siedemdziesiątych, kiedy opracowano podstawowe zasady i sposoby kryptograficzne. Mechanizmy kryptografii doskonale nadają się do szyfrowania poczty elektronicznej oraz transakcji handlowych i bankowych. Proces transformacji wiadomości, którego celem jest ukrycie jej treści, nazywa się szyfrowaniem, procedura odwrotna deszyfrowaniem. Zarówno w jednym, jak i drugim procesie stosuje się klucz, który zapewnia odpowiedni poziom bezpieczeństwa tych operacji.
Wyróżnia się dwie grupy algorytmów, w których stosuje się odmienne klucze: algorytmy symetryczne (z kluczem tajnym) i algorytmy asymetryczne (z kluczem jawnym). Algorytmy symetryczne dzielą się na dwie grupy: algorytmy strumieniowe (szyfry strumieniowe) i algorytmy blokowe (szyfry blokowe).
Szyfrowanie asymetryczne wymaga dwóch rodzajów kluczy: szyfrowanie odbywa się za pomocą klucza jawnego (public key), natomiast deszyfrowanie za pomocą klucza prywatnego (private key). Odtworzenie klucza deszyfrującego za pomocą klucza szyfrującego nie jest możliwe w praktyce, chociaż istnieje między nimi ścisły związek matematyczny. Najbardziej znanymi sposobami szyfrowania są: standard DES (Data Encryption Standard), potrójny DES i algorytm RSA (skrót od nazwisk Rivest, Shamir, Adleman). Rzadziej stosowane są standardy: Clipper, Capstone i DSS.