TFTP (Trivial File Transfer Protocol)

TFTP jest uproszczonym protokołem transferu plików, korzystającym z usług bezpołączeniowych protokołu UDP (numer portu = 69), a nie z TCP (jak FTP). Jest to silnie okrojona i oddzielnie implementowana wersja protokołu FTP, bez żadnych zabezpieczeń i udogodnień. Był jednak tak projektowany, ażeby się zmieścił w pamięci stałych stacji bezdyskowych. Dane są zwykle transmitowane w blokach 512-bajtowych, w trybie oczekiwania na potwierdzenie. Pakiet o wolumenie od 0 do 511 bajtów jest uważany za ostatni. TFTP jest też używany do ładowania systemu operacyjnego X-terminali i plików konfiguracyjnych niektórych ruterów.

Dialog TFTP inicjuje zawsze klient, wysyłając do serwera określone zlecenie. Protokół dopuszcza dwa tryby transmisji – znakową ASCII i binarną 8-bitową. Klient ma do dyspozycji 5 formatów wiadomości. Serwer wysyła dane kolejnymi blokami, podając jednocześnie ich numery (kolejno). Klient w potwierdzeniu podaje numer odebranego bloku.

Serwer TFTP ma możliwość jednoczesnej współpracy z wieloma klientami. Ponieważ UDP nie ustanawia unikatowego połączenia z klientem, więc serwer TFTP tworzy nowy port dla każdego z nich. W taki sposób każdy klient będzie otrzymywał datagramy, które będą demultipleksowane przez moduł serwera na podstawie numerów portów przeznaczenia.

Protokół TFTP został początkowo dokładniej opisany w RFC 783, zastępującym IEN 133. Następnie RFC 783 został zastąpiony przez RFC 1350, uzupełniane kolejno przez RFC 1782–1785 i RFC 2347–2348. Opcjonalne długości bloków są ujęte w RFC 1783 i 2348. ETFTP (Enhanced TFTP) ma nadal status dokumentu eksperymentalnego.