TFTS

TFTS (Terrestial Flight Telephone System) – europejski standard naziemnego systemu lotniczej łączności telefonicznej, wprowadzany obecnie dla pasażerów komunikacji lotniczej. Parametry systemu, ustalone (1992 r.) przez ETSI, wykorzystują częstotliwości radiowe w pasmach 1670–1675 MHz (transmisja ziemia–powietrze) oraz 1800–1805 MHz (transmisja powietrze–ziemia). Dostępny początkowo tylko do transmisji sygnałów telefonicznych, później do transmisji danych z szybkością 9600 b/s. Stacje ruchome umieszczane w samolotach współpracują ze stacjami naziemnymi (bazowymi) w zasięgu około 200 km. Dla pokrycia całej Europy Zachodniej, gdzie system jest instalowany w pierwszej kolejności, ma wystarczyć 40–50 stacji bazowych. Obszar objęty działaniem systemu jest podzielony na komórki (stacje bazowe), a przekazywanie rozmów (handover) w trakcie przemieszczania się samolotu dokonuje się automatycznie.

W systemie TFTS wyróżnia się 3 typy komórek naziemnych i związanych z tym stacji bazowych:

• stacje wysokiej mocy, aktywne przez większą część lotu, gdy samolot znajduje się na przelotowej wysokości, normalny zasięg stacji 240 km;
• stacje średniej mocy, o zasięgu ok. 50 km, wykorzystywane w trakcie osiągania wysokości przelotowej lub przy zbliżaniu się do lotniska;
• stacje w bezpośrednim sąsiedztwie portu lotniczego, o zasięgu kilku kilometrów, stosowane tylko w przypadku dużego natężenia ruchu lokalnego.