Telefaks

Symilografia jest najprostszą usługą zapewniającą przesyłania obrazów graficznych analogowym łączem telefonicznym za pomocą urządzenia telefaksowego (aparat telekopiowy). Urządzenie faksujące, zwane popularnie — chociaż niepoprawnie — faksem (facsimile, fax), może być samodzielną konstrukcją bądź stanowić fragment komputera klasy PC wyposażonego w kartę faksmodemową. Symilograficzna łączność abonencka jest realizowana w sieci analogowej powszechnego użytku i obejmuje podgrupy urządzeń: przestarzałe urządzenia analogowe klasy telefaks i telefaks 2 (aparaty telekopiowe grupy 1 i 2), telefaks grupy 3, telefaks cyfrowy grupy 4.

Urządzenie faksowe skanuje obraz z papieru i przekształca go na postać dogodną do transmisji przez analogową linię telefoniczną. Urządzenie kopiujące — zawierające skaner, modem (faksmodem) i drukarkę — umożliwia zdalną, dwukierunkową wymianę kopii oryginalnych obrazów, dokumentów pisanych, rysunków odręcznych i fotografii (czarno-białych i kolorowych). Protokoły przekazów telefaksowych są zestandaryzowane (V.17, V.21, V.27ter, V.29) i różne od standardów stosowanych w modemach.

Faksowanie w sieci

Rozwój Internetu i poczty internetowej spowodował upowszechnienie przesyłania i rozsyłania dokumentów zawierających nie tylko znaki alfanumeryczne. Faksmodem o podobnych funkcjach jak telefaks, lecz znacznie większych możliwościach dzięki bezpośredniej współpracy z komputerem, cieszy się od niedawna większym zainteresowaniem od swojego pierwowzoru, głównie z powodu dodatkowej możliwości podłączania się do Internetu. Do zalet komputerowych kart faksmodemowych, nieosiągalnych w zwykłych urządzeniach telefaksowych, należą: niska cena (100—200 USD), możliwość wielokrotnego i automatycznego rozsyłania dokumentów do wielu użytkowników — nawet ze zmianą logo adresata.

Istnieją dwie przydatne funkcje użytkowe faksmodemu: odwracania faksu w przypadku odbioru źle podłożonego dokumentu nadawanego ze standardowego telefaksu oraz konwersji tekstu rastrowego (graficznego) nadesłanego faksu na zbiór tekstowy według znaków ASCII, pod warunkiem, że był on uprzednio utworzony za pomocą jakiegoś edytora tekstowego. Do powszechnie stosowanych programów faksowych działających w aplikacjach Windows należy zaliczyć: BitWare, FaxMaster, FaxWorks, Microsoft Fax, QuickLink, Winfax, InFAX, Pro-Fax i inne.

Do pracy faksowej w sieci lokalnej potrzebny jest serwer faksowy (jedna lub kilka kart faksowych komputera z odpowiednim oprogramowaniem) działający całodobowo, zwykle z automatycznym przesyłaniem faksów nocą (niższe taryfy). Umożliwiają one kolejkowanie zadań, przydzielanie priorytetów, automatyczna wznawianie wybierania numerów, przeadresowanie i wewnętrzną adresację (numerację) komputerów w sieci. Brak szczegółowych standardów automatycznego rozpoznawania symboli OCR (Optical Code Recognizer) — umieszczanych zwykle na pierwszej stronie odebranego dokumentu i ujmujących numer identyfikacyjny, nazwisko lub adres klienta, także nie najlepsza jakość odręcznych danych kierunkowych — utrudnia szersze korzystanie z tej usługi. Nie zidentyfikowane adresy faksowe nadal potrzebują ingerencji administratora. Instalacja serwera faksowego umożliwia rozszerzenie dotychczasowych funkcji faksowych o nowe usługi:

• fax broadcasting — automatyczne rozsyłanie faksów do wielu odbiorców;
• fax routing — automatyczne kierowanie faksów do właściwych odbiorców (OCR);
• fax forwarding — automatyczne przeadresowanie przesyłki do innego odbiorcy;
• fax mail — korzystanie z telefaksu na zasadzie poczty elektronicznej;
• fax on demand — automatyczne udostępnianie informacji, także kopii dokumentów na żądanie zewnętrznego klienta.