Teletekst

Usługa nazywana pierwotnie telegrafią biurową typu abonenckiego jest udoskonaloną wersją teleksu mającego wszystkie cechy nowoczesnej maszyny do pisania, przewidzianą do obsługi wewnętrznej korespondencji w przedsiębiorstwach głównie o charakterze tekstowym, za pomocą znormalizowanego zbioru znaków, lecz nie zawierających przekazów graficznych. Teleteks różni się od teleksu znacznie szerszym repertuarem znaków (małe i duże litery, znaki narodowe itp.), także możliwością odbierania dokumentów formatu A4 w identycznej postaci jak dokumenty nadawane, zarówno pod względem treści, jak i formy. Służba teleteksowa zwykle nie ma własnej sieci, korzysta z sieci transmisyjnych innych służb bądź posługuje się siecią ISDN. Stopniowo zastępowana przez bardziej nowoczesne usługi poczty elektronicznej i faksowe.

Usługi teleteksowej nie należy mylić z teletekstem (usługą teletekstową), dzięki któremu użytkownik odbiornika telewizyjnego wyposażonego w odpowiednią przystawkę ma dostęp do wybranych stron nieruchomej informacji tekstowej, nadawanej przez stację telewizyjną między kolejnymi liniami obrazowymi.