Telewizja analogowa

Pierwsze biało-czarne przekazy telewizyjne (1945 r.) zajmowały pasmo o szerokości 4,5 MHz. Przekazy kolorowe rozpowszechniły się kilka lat później (1954 r.) we wszystkich podstawowych standardach telewizji analogowej:

• Standard NTSC (National Television Standards Commitee) został zaakceptowany (1953 r.) w amerykańskiej analogowej telewizji rozsiewczej stosującej 525 linii skanujących. W standardzie NTSC rozdzielczość wynosi 640 punktów w linii (z tego 485 przeznaczonych do odwzorowania obrazu) przy częstości 30 r/s i formacie 4:3.
• Standard PAL (Phase Alternate Line), wprowadzony (1967 r.) w niektórych krajach europejskich, Australii i Afryce, działa stosując 625 linii, z częstością 25 r/s, rozdzielczością 640 punktów w linii i w formacie 4:3. W systemie PAL sygnał koloru jest odwracany o 180° w kolejnych liniach skanowania – z czym jest związana nazwa standardu.
• Standard SECAM (Systeme Electronique Couleur Avec Memorie) jest wersją rozwijaną we Francji i stosowaną w krajach Europy Środkowej. System telewizji kolorowej SECAM stosuje inny sposób kodowania chrominancji. W Polsce zrezygnowano z transmisji w standardzie SECAM na korzyść systemu PAL.