Trasowanie łączy

Ze względu na sposób trasowania torów telekomunikacyjnych wyróżnia się łącza:

• stałe,
• dzierżawione,
• komutowane,
• wirtualne.

Łącze stałe, wykonane jako prowizoryczne lub trwałe połączenie miedziane, nie podlega żadnym modyfikacjom (linia telefoniczna, linia komputerowa, kabel podziemny).

Łącze dedykowane, stanowiące tor między komunikującymi się stronami, może mieć postać kabla fizycznego, poprowadzonego między systemami komputerowymi lub telefonicznymi, albo też funkcjonować logicznie jako łącza trwałe w obrębie komutowanego lub multipleksowanego systemu komunikacyjnego. Łącza dedykowane, używane w sieciach rozległych WAN, są dzierżawione okresowo (dni, miesiące, lata) w celu uzyskania stałego połączenia dwupunktowego o wysokiej przepływności, niezależnie od stopnia jego wykorzystania. Mogą one występować w formie linii telekomunikacyjnej przystosowanej do przesyłania głosu lub danych (z modemami po obydwu stronach linii), jak też w formie linii cyfrowej o przepływności zwykle do 2 Mb/s. Łącze dedykowane może również funkcjonować logicznie w obrębie konkretnej sieci pakietowej, takiej jak X.25 lub Frame Relay. Linie dedykowane są najlepszym rozwiązaniem sytuacji, gdy ruch odbywa się w sposób ciągły, cechuje się dużą przepływnością, a każde żądanie transmisji musi być obsłużone bezzwłocznie.

Łącze komutowane jest zestawiane przez system komutacyjny wyłącznie na czas trwania rozmowy lub usługi. Kontrolę nad zestawieniem, utrzymaniem i rozłączeniem, a także zlikwidowaniem połączenia komutacyjnego realizują centrala telefoniczna lub cyfrowy system komutacji.

Łącze wirtualne. Połączenie wirtualne to łącze między dwiema lub większą liczbą stacji końcowych działających w sieci pakietowej. Za pomocą łącza wirtualnego ustala się (automatycznie) między punktami końcowymi sesję tymczasową lub sesję dedykowaną. Zestawienie połączenia wirtualnego wymaga uprzedniego ustalenia ścieżki wiodącej przez system połączeń istniejącej sieci pakietowej. Chociaż ze względów technicznych (awarie, optymalizacja) układ połączeń fizycznych połączenia wirtualnego może ulegać zmianie również w czasie transmisji, jednakże połączenie logiczne między dwiema stacjami końcowymi zostaje zachowane. Ponadto w łączach wirtualnych jest możliwa zmienna szerokość pasma (bandwith on demand), co pozwala na dostosowanie transmisji do gwałtownie zmieniającego się natężenia ruchu, oraz wzajemne połączenia większej liczby ośrodków. W pakietowych połączeniach wirtualnych rozróżnia się dwa typy połączeń: stałe PVC (Permanent Virtual Circuit) i komutowane SVC (Switched Virtual Circuit).