Tryby transmisji

Podczas transmisji danych informacje są przesyłane w postaci bitowej, znakowej lub bajtowej. W transmisji bitowej informacja jest reprezentowana przez ciągły strumień bitów i zwykle ma przezroczysty charakter dla nadajnika i odbiornika, z wyjątkiem specjalnych sekwencji bitów oznaczających początek lub koniec ramki. W transmisjach znakowych, działających zwykle przez modemy, istnieją trzy następujące tryby transmisji:

• simpleks SX (simplex), jednokierunkowa transmisja, w której odbiornik nie może przesłać odpowiedzi ani potwierdzenia (transmisje rozsiewcze, radiofoniczne), a urządzenie odbiorcze nie wymaga żadnej obsługi przez użytkownika;
• półdupleks HDX (half duplex), dwukierunkowa, ale nie jednoczesna, naprzemienna transmisja - w danym momencie jest ustalony tylko jeden kierunek transmisji. Dla odwrócenia kierunku transmisji potrzebny jest system sygnalizacji, wskazujący, że urządzenie ukończyło nadawanie i możliwy jest dostęp do łącza (kabel dwuprzewodowy, jeden kanał informacyjny, skrętka);
• dupleks FDX (full duplex), jednoczesna transmisja z pełną szybkością w obydwu kierunkach. W sieciach cyfrowych potrzebne są zwykle dwie pary przewodów do utworzenia takiego połączenia. Połączenia analogowe stosujące modemy klasyczne potrzebują tylko jednej pary przewodów, szerokość pasma transmisji jest podzielona bowiem na dwie (często nierówne) części, co pozwala na jednoczesny przepływ danych w obydwu kierunkach. Formalnie istnieją trzy sposoby transmisji FDX: FDD (Frequency Division Duplex) – każdy kierunek działa na odrębnej częstotliwości nośnej, TDD (Time Division Duplex) – jeden kanał nośnej z podziałem czasu, EC (Echo Cancelling) – jeden kanał z kasowaniem echa po obydwu stronach łącza.