Specyfikacja VHN została opracowana przez VESA (Video Electronics Standards Association) Home Network Committee, a sfinalizowana przez VESA/CEA R7.4 Committee. Została zdefiniowana w EIA/CEA-851 Version 1 z października 2000 r., gdzie EIA jest organem standaryzującym akredytowanym przy ANSI.
VHN to „domowy Internet” w takim rozumieniu, że określa, jak podsieci w rodzaju Ethernetu lub Bluetootha mogą być zintegrowane w jedną, szerokopasmową sieć cyfrową. Definiuje szkieletową architekturę, używającą IEEE 1394b, długodystansowej wersji IEEE 1394. Określa IP jako protokół warstwy sieciowej, specyfikuje podzbiór TCP/IP dla transportu sieciowego oraz definiuje metody przydzielania urządzeniom adresów IP. Urządzenia lub podsieci nie-IP zostaną przystosowane przez użycie proxy IP w sterownikach klastrów.
VHN specyfikuje medium i wszystkie siedem warstw dla sieci szkieletowej IEEE 1394. Określa także warstwy od trzeciej do siódmej dla podsieci, która łączy się ze szkieletem. Pierwsza wersja specyfikacji definiuje częściowo metodę sterowania w połączeniach użytkownik–urządzenie (User-to-Device), urządzenie–urządzenie (Device-to-Device) oraz sposób rozpoznawania.
Uzupełnieniem tych norm jest druga wersja, która specyfikacje dodatkowo: