Węzły optyczne OXC
ITpedia
Konstrukcja sieci przezroczystych (opartych na węzłach całkowicie optycznych) umożliwia tworzenie na żądanie łącza przezroczystego przez sieć optyczną między dwiema dowolnie wybranymi stacjami dostępowymi. Dla takiej konstrukcji łącza wszystkie występujące po drodze węzły, multipleksery i demultipleksery muszą być wyposażone w zestaw kanałów falowych o identycznych długościach fal, jakie są używane przez stacje końcowe. Jeśli dla dwóch dowolnie wybranych stacji końcowych nie istnieje na całej trasie przekazu ścieżka optyczna o tej samej długości fali, połączenie nie może dojść do skutku lub będzie zablokowane, pomimo że istnieje wiele nie zajętych ścieżek transmisyjnych między urządzeniami, lecz o innych długościach fal.
Korzystając z węzłów wyposażonych w konwertery długości fal ścieżka optyczna łącząca dwie stacje dostępowe może przebiegać kanałami o różnych długościach fal między poszczególnymi węzłami komutującymi. Ścieżka o takiej konstrukcji jest nazywana wirtualną ścieżką optyczną. Zmniejszenie prawdopodobieństwa zablokowania łącza przezroczystego przez sieć uzyskuje się przez stosowanie dwóch wersji wielofalowych węzłów optycznych.
Uproszczona wersja obejmuje wielofalowe przełączniki przestrzenne (oznaczane jako OXC, DXC, SXC), umożliwiające krosowanie każdego kanału wejściowego węzła z dowolnym jego kanałem wyjściowym, natomiast wersja rozszerzona zawiera identyczne przełączniki przestrzenne dodatkowo zaopatrzone w konwertery długości fali dla każdego kanału optycznego.
Stosowanie węzłów krosujących z konwersją długości fali jest przydatne w sieciach optycznych o wielu węzłach i mieszanej topologii – sieci z urządzeniami pochodzącymi od wielu producentów (brak uzgodnionych długości fal optycznych). Powszechnie stosowanym sposobem unikania blokady połączeń przezroczystych przez sieć optyczną jest odwrócenie sytuacji, przez selektywne i indywidualne dostrajanie kanałów w stacjach i urządzeniach dostępowych do zestawu długości fal oferowanych przez szkieletową sieć optyczną.
