WebDAV
ITpedia
Web-Distributed Authoring and Versioning (WebDAV) jest standardem IETF przeznaczonym do organizowania współpracy autorów stron webowych. Służy on przede wszystkim do tworzenia nowych narzędzi i środowisk autorskich w ramach Weba, umożliwiających edycję dokumentów webowych w miejscu ich lokalizacji (URL) oraz przechowywanie wersji dokumentów wraz z innymi informacjami, takimi jak autor i data ostatniej modyfikacji. WebDAV rozszerza HTTP, tworząc infrastrukturę współpracy autorów dokumentów w Internecie. Umożliwia on współdziałanie w publikowaniu różnych zawartości za pomocą wspólnego interfejsu do poszczególnych repozytoriów.
Specyfikacja WebDAV jest definiowana przez grupę roboczą WebDAV, w ramach Application Area IETF, współpracującą z konsorcjum W3C.
Powszechne użycie WWW to przede wszystkim przeglądanie informacji w trybie read-only, ale zarówno aplikacje, jak i użytkownicy mogą także mieć potrzebę zapisu i modyfikowania zawartość Weba.
WebDAV rozszerza standard HTTP w kierunku następujących możliwości:
- zdolności tworzenia, usuwania i kwerendowania informacji o stronach WWW (properties), takich jak ich autorzy, daty utworzenia itp. właściwości w specyfikacji WebDAV to para „nazwa–wartość”, gdzie nazwa to URL, a wartość to sekwencja XML;
- zdolności do kopiowania i przenoszenia stron webowych oraz odbioru list stron uporządkowanych hierarchicznie;
- zdolności do zabezpieczania stron przed obróbką przez więcej niż jedną osobę w danym czasie. Specyfikacja przewiduje: tryb exclusive write lock – tylko właściciel klucza blokującego może zapisywać blokowany zasób, i tryb shared write lock – różni użytkownicy z odpowiednimi uprawnieniami mogą kooperować na tym samym zasobie;
- zarządzania wersjami – zdolności do przechowywania wersji dokumentów.
Specyfikacja WebDAV lub podobne funkcje są już obecne w serwerach webowych.
