Wideokonferencja

Współczesne systemy wideokonferencyjne przesyłają jednocześnie sygnał fonii i wizji w czasie rzeczywistym na dowolna odległość, z wykorzystywaniem sieci analogowych, cyfrowych (ISDN), lokalnych LAN, a nawet łączy naziemnych bądź satelitarnych. Są dwojakiego rodzaju.

Usługa wideokonferencyjna może być realizowana na dwa sposoby: za pomocą ulepszonych komputerów klasy PC lub specjalnych zestawów multimedialnych, zapewniając w ten sposób organizowanie spotkań lub telekonferencji wielu użytkownikom znajdującym się w odległych od siebie miejscach. Najprostsze stanowisko uczestnika wideokonferencji musi być wyposażone w: komputer z łączem telekomunikacyjnym o szybkości min. 128 kb/s, kamerę wideo z kodekiem dokonującym kompresji i dekompresji sygnałów wizyjnych oraz głośno mówiący telefon (cyfrowy system komputerowy).

Najważniejszym parametrem systemu jest szybkość, z jaką są kodowane i przesyłane informacje – zgodnie z zaimplementowanym algorytmem i protokołem transmisji. Wpływają one bezpośrednio na jakość transmitowanego obraz i dźwięku, sposób rejestracji danych z kamery i mikrofonów oraz działają pośrednio na maksymalną liczbę stanowisk (osób) uczestniczących w seansie wideokonferencji. W celu zmniejszenia wymagań na pasmo transmisji do przekazów wideokonferencyjnych stosuje się różne ograniczenia „transmisji na żywo”, obejmujące zgodnie ze standardem H.320: usuwanie ramek: 10 ramek/s (seria nieruchomych obrazów), 15 ramek/s (popularna obecnie forma wideokonferencji), powyżej 20 ramek/s (prawie płynny ruch obrazu);

• mały format obrazu CIF (Common Intermediate Format) zawierający 288×352 [punkty], związany ze standardem kompresji H.261;
• zmniejszony format QCIF (Quarter CIF) zawierający 144×176 [punktów];
• kompresję głosu i dźwięku o wysokiej jakości, z przepływnością kanałową tylko 16 kb/s.

Systemy wideokonferencyjne, realizowane za pomocą analogowych linii telefonicznych (standard kompresji H.263), pozwalają obsłużyć strumień medialny z maksymalną szybkością do 15 klatek obrazowych na sekundę, bez stosowania kosztownych kart rozszerzających (efektywna kompresja i dekompresja obrazu). Jakość obrazu i dźwięku uzyskana dla tego typu połączeń pozostaje jednak jeszcze daleko od oczekiwań potencjalnych użytkowników systemu, a w celu uzyskania wysokiej jakości obrazów z dynamicznie rejestrowanym ruchem treści zaleca się korzystanie wyłącznie z sieci ISDN z przekazem cyfrowym.

Brak obowiązujących standardów wideokonferencji powoduje powstawanie wielu niekompatybilnych systemów, współpracujących tylko z własnymi protokołami, bez możliwości działania z innymi systemami. Najczęściej stosowanymi systemami wideokonferencyjnymi są: Proshare (Intel), MCU (Lucent Technologies), PCS 100 (PictureTel), Vision 3.0 (InVision System), ShowMe 2.0 (Sun Microsystems), seria systemów: Vision 2000, Vision 770 (Tandberg ASA), ViewStation (Polyspan) i inne.

Najprostszym sposobem wykorzystania komutowanej centralki PABX (Definity ECS) do prowadzenia wideokonferencji jest stosowanie mostków spełniających funkcję sieci cyfrowej ISDN. Dwa mostki konferencyjne MCU (Multimedia Communication Unit) – umieszczone po obydwu stronach łącza – umożliwiają prowadzenie spotkań na odległość, uczestnictwo w konferencjach grupowych, prezentację produktów czy realizację usług wideokonferencyjnych. Mostek MCU (Lucent Technologies), spełniając standardy H.320, H.263, H.261 oraz H.242, pozwala na realizację wideokonferencji w szerokich zakresach przenoszenia sygnałów – od 64 kb/s (128 kb/s) do 2 Mb/s.