Zasady kontroli błędów w sieci

Informacja przesyłana w sieci między stacją nadawczą i odbiorczą może ulec zniekształceniu lub zniszczeniu. Dlatego wymyślono mechanizmy sprawdzania błędów (Error-checking) na różnych poziomach modelu OSI.

Najpowszechniej stosowanym z nich jest kodowanie nadmiarowe CRC (Cyclic Redundancy Check), wykrywające i usuwające informacje zniekształcone. CRC jest skomplikowaną procedurą dopisywania do transmitowanego bloku danych pozycji kontrolnych wg reguły kodowania. Na podstawie tych bitów odbiornik jest w stanie wykryć błędy powstające podczas transmisji, a w pewnych przypadkach nawet je skorygować. Funkcje korekcji błędów są realizowane przez protokoły wyższych warstw (np. powtórzenie transmisji). Wartość CRC jest obliczana w stacji nadawczej. Stacja odbiorcza porównuje tę wartość z wartością obliczoną w stacji odbiorczej w celu stwierdzenia, czy w czasie transmisji wystąpił błąd. Na początku stacja nadawcza wykonuje cały szereg obliczeń na zawartości pakietu przeznaczonego do przesłania. Następnie obliczone wartości uzupełniają pakiet, który jest wysyłany przez stację nadawczą do stacji odbiorczej, która również wykonuje obliczenia na zawartości otrzymanego pakietu, po czym porównuje ją z zawartością pakietu. Jeśli wartości są równe, to uznaje się, że pakiet został przetransmitowany poprawnie, przy wartościach różnych — pakiet zawiera błędy i zostaje usunięty.