Zasilanie gwarantowane

W zależności od sposobu połączenia zasilaczy z urządzeniami odbiorczymi dokonuje się podziału na następujące warianty zabezpieczenia zasilania:

• zasilanie rozproszone;
• zasilanie centralne;
• zasilanie strefowe.

Wyboru wariantu powinno dokonać się na podstawie czynników:

• oczekiwanej niezawodności systemu;
• kryteriów ekonomicznych;
• możliwości przystosowania instalacji elektrycznej;
• możliwości zapewnienia właściwych warunków montażu.

Rozproszone zabezpieczenie zasilania

Rozproszone zabezpieczenie zasilania systemów teleinformatycznych, mimo panującej ostatnio tendencji centralnego zabezpieczenia zasilania, jest nadal często stosowane. Wariant zasilania rozproszonego polega na zabezpieczaniu poszczególnych składników systemu teleinformatycznego poprzez zastosowanie UPS-ów zasilających pojedyncze urządzenie lub ich niewielką grupę (zwykle dwa lub trzy urządzenia). Zasilanie rozproszone stosuje się zwykle tam, gdzie najważniejszym kryterium wyboru jest cena. Nie występuje tutaj bowiem konieczność przebudowywania instalacji elektrycznej w budynku, gdyż zabezpieczane urządzenia są bezpośrednio podłączane do zasilacza UPS.

Rozwiązanie to wykorzystuje się przy zabezpieczaniu mniej ważnych systemów, gdzie nie ma konieczności awaryjnego zasilania wszystkich urządzeń. Taki sposób zabezpieczenia zasilania stosuje się zwykle w obiektach już istniejących, gdzie koszty związane z zakupem centralnego zasilacza UPS i przebudowy istniejącej instalacji elektrycznej są zbyt duże. Podstawową zaletą zasilania rozproszonego są jego zdolności adaptacyjne pozwalające dostosować się do zmieniającego się obciążenia - liczba zainstalowanych UPS-ów zależy od liczby aktualnie pracujących urządzeń. W przypadku rozbudowy systemu teleinformatycznego o nowe elementy wystarczy na ich potrzeby zainstalować dodatkowe zasilacze.

W wariancie zasilania rozproszonego są używane praktycznie wszystkie topologie zasilaczy. Najczęściej stosowanymi zasilaczami UPS dla tego sposobu zabezpieczenia są urządzenia wykonane w technologii off-line. Należą one do rozwiązań najtańszych, lecz stanowiących stosunkowo słabą ochronę. Przy zmniejszającej się różnicy w cenach między UPS-ami wykonanymi w topologiach off-line i line-interactive oraz on-line użytkownicy coraz częściej decydują się na zasilacze, które zapewniają lepszą ochronę. Zasilacze stosowane w tym wariancie mogą być przystosowane do montażu w szafie (wersja rack) oraz oferowane w wersji wolno stojącej.

Centralne zabezpieczenie zasilania

Centralne zabezpieczenie zasilania polega na kompleksowym zabezpieczeniu systemu teleinformatycznego poprzez dedykowaną instalację elektryczną z centralnego systemu UPS.

Takie rozwiązanie stosuje się najczęściej do zabezpieczenia systemów o dużym znaczeniu (np.. Centrów przetwarzania danych), gdzie ewentualne koszty utraty danych lub przestoju są wyjątkowe duże. W rozwiązaniu tym wykorzystuje się praktycznie wyłącznie UPS-y wykonane w topologii on-line zarówno o budowie klasycznej, jak i modułowej. Centralne zasilacze UPS są instalowane zwykle w konfiguracji redundancyjnej (nadmiarowej) 2N lub N+1 w celu zapewnienia jak najwyższej niezawodności przekraczającej 99,9%. UPS-y centralnie zabezpieczające system informatyczny są urządzeniami o dużej mocy (powyżej 40 kVA) i powinny być instalowane w innym pomieszczeniu niż pozostały sprzęt IT ze względu na ich duże straty ciepła, konieczność stosowania klimatyzacji o odpowiednio dużej wydajności oraz stosunkowo duży poziom głośności.

Centralny zasilacz UPS powinien być wyposażony w serwisowy przełącznik obejściowy umożliwiający jego wyizolowanie (wyłączenie) dla celów serwisowych bez powodowania przerwy w zasilaniu odbiorów. Przy stosowaniu tego wariantu zabezpieczania zasilania konieczne jest również zastosowanie wyłącznika awaryjnego UPS (EPO), który pozwala na wyłączenie zasilania np. podczas pożaru. Powinien on być zlokalizowany zgodnie z planem ochrony przeciwpożarowej budynku. Do wydzielonego pomieszczenia, w którym zostanie umieszczony UPS, powinna być doprowadzona oczywiście sieć logiczna umożliwiająca zdalne monitorowanie i zarządzanie zasilaczem.

Strefowe zabezpieczenie zasilania

Zasilanie strefowe polega na zabezpieczeniu zasilania poszczególnych grup urządzeń systemu teleinformatycznego (kilku do kilkunastu) poprzez zasilanie każdej z nich oddzielnym zasilaczem UPS. Wariant ten pozwala połączyć korzystne cechy zasilania rozproszonego i centralnego. Dzięki stosowaniu większej liczby zasilaczy awaria jednego z nich nie powoduje przestoju całego systemu teleinformatycznego. Liczba zasilaczy nie jest duża, w związku z czym nie występują problemy z ich właściwym nadzorem. W wariancie zasilania strefowego wykorzystywane są najczęściej zasilacze UPS wykonane w technologii on-line lub line-interactive. Coraz częściej w tym wariancie stosuje się zasilacze o budowie modułowej przystosowane do montażu w szafie (wersja rack). Rozwiązanie strefowe wykorzystuje się jednak stosunkowo rzadko, głównie ze względu na jego większe koszty - więcej jednostek UPS o dużych mocach. W przypadku ochrony strefowej stosowane są zasilacze UPS o mniejszej mocy, najczęściej zlokalizowane w tych samych pomieszczeniach co pozostały sprzęt teleinformatyczny.